“Downloaden is geen diefstal”

Wederom een glasheldere analyse van heer Engelfried.

@3: Aangenomen dat het het beroep van diegene zou zijn om zich te laten bekijken, bedoel je neem ik aan. Anders slaat de analogie immers nergens op.

@2: glashelder?
ik vindt hem onaf; ‘downloaden is geen diefstal, want het origineel is itt fysiek eigendom nog aanwezig’
ok, prima, maar vervolgens is de enige tekst die ik lees: het is misschien niet netjes maar die platenmaatschappijen zijn zo slecht.
zo ken ik er nog een paar..

Geen diefstal, maar wat is het dan wel. Als ik het kan bezitten is het een vorm van eigendom niet?
(anders is dit meteen voor alle kinderporno een vrijbrief)

En als ik dit eigendom van een ander repliceer/kopieer en er waarde aan ontleen zonder een deel van die waarde te laten terugvallen aan de oorspronkelijke maker, dan lijkt me dat toch ergens een soortement van economisch delict.

Gaat me niet zozeer om de eindgebruiker; die betaalt in heel veel gevallen (terecht) niet (bijv. radio)
Maar wel om de tussenhandel die verdiend aan het datatransport, de traffic, de advertenties, de user data en de hardware die erom heen draaien.

@4: Oh, muziek van niet beroepsmuziekanten mag je wel downloaden, kopiëren, in je zaak of radiostation afspelen, etc. ongeacht auteursrechten?

@ 8: Houd toch in vredesnaam eens een keer op met dat kinderachtige gediscussieer-om-het-gediscussieer van je. Je weet wat ik zei. Die dingen mag je doen met niet auteursrechtelijk beschermde werken en met auteursrechtelijk beschermde werken waarvoor de rechthebbende toestemming geeft.

Jouw volledig aan het punt voorbijgaande analogie stelt gelijk “een beeld” en “een creatief werk”. Zodra een beeld een creatief werk is (zeg, een foto in een magazine) mag je deze niet zonder meer verspreiden op dezelfde manier als je dat met ander auteursrechtelijk beschermd materiaal niet zonder expliciete toestemming mag.

Het punt van de bescherming van creatieve werken is de creatie van meer dergelijke werken stimuleren via exploiteerbaarheid — de diefstal die plaats vindt door grootschalige, makkelijke en kosteloze beschikbaarheid van de werken is die van die mogelijkheid van exploitatie en, bediscusieerbaar, daarmee uiteindelijk van een groot percentage van nieuwe creatieve werken.

We leven nu eenmaal in de nog jonge eeuw der Neo-Filistijnen waarin “creatieve werken” al snel verdacht zijn maar als je wilt praten over auteursrecht praat dan over auteursrecht in plaats van over onzin-analogieën…

Deze discussie is na jaren dat punt wel voorbij Jeroen, hoe vaak Engelfriet dan ook zijn tot het groot juridisch woordenboek beperkte referentie-kader uitvent. Iedereen kan echt het argument van het niet verdwenen origineel ook zelf bedenken. Zelfs de meeste juristen wel.

De “diefstal” waar het om gaat is niet die van de creatieve uiting, het werk, zelf maar van de mogelijkheid van effectieve exploitatie van het werk. Die mogelijkheid is hetgeen waar de rechthebbende niet meer over kan beschikken. Die “gestolen” is. Dat daarbij het woordje “effectieve” door veel rechthebbenden wel heel erg omvattend wordt gedefinieerd moge zo zijn maar is secundair.

Wat naar mijn smaak erg primair is namelijk is de op de helemaal niets gebaseerde aanname dat er één of ander onvervreemdbaar universeel recht bestaat op het beschikken over andermans creatieve werken. Als je Batllestar Galactica niet makkelijk uit legale bron kan verwerven, ja, kom zeg, dan moet je het wel uit illegale bron verwerven!

Dit is onwaar. Nog even afgezien van het op DVD of zo kopen is de andere keus gewoon het niet te verwerven namelijk. Jij hebt zonder toestemming van de ander (zoals verleend kan worden bijvoorbeeld na betaling) geen automatisch recht op de vruchten van de arbeid van die ander op dezelfde manier als die ander onder diezelfde condities geen recht heeft op de vruchten van jouw arbeid. Dit is een uitermate essentieel principe van onze menselijke maatschappijen en één die mensen over het algemeen zonder enig probleem onderschrijven daar waar het de eigen arbeid betreft. Pas zodra de verhouding omgekeerd wordt lijken er ineens discussies voor nodig om dat ultieme basis-principe onzer economieën te herbevestigen.

En daarmee krijg ik het nu al jaren steeds minder voor elkaar om die hypocrisie over het hoofd te zien en de ellendige staat van de entertainment-industrie ook nog maar ergens als argument voor te aanvaarden.

‘Downloaden is geen diefstal’, en vervolgens komt er een semantisch spelletje met analogieën naar de stoffelijke wereld. Klopt, meneer Engelfriet, downloaden is geen diefstal. En vlees is geen moord en vol is niet vol. Ga woordenboeken schrijven.

@ JSK: Je mist het woordje “automatisch” die er stond precies om de uitzonderingen op de algemene grondregel erin opgenomen te laten zijn. Mijn ergernis is die voortdurende schijnbare aanname dat er één of ander universeel recht dienaangaande bestaat. Zie het Galactica voorbeeld.

Rip: a remix manifesto