WW: De beste dansmoves
De woensdagmiddag is op GeenCommentaar Wondere Woensdagmiddag. Met extra aandacht voor de nieuwste ontwikkelingen in Wetenschap- en Techniekland.
Zoals oplettende lezers misschien opgevallen is, schrijf ik naast stukjes over wetenschap en film ook af en toe over dans (al dan niet in combinatie met film of wetenschap). Helaas wordt mijn fascinatie met de kunstvorm ruimschoots overstegen door mijn gebrek aan dans-skills.
En dat is jammer, omdat dat mijn kans op het produceren van nageslacht danig in gevaar kan brengen. Eén van de functies van dans is parallel aan die van het baltsgedrag bij andere dieren: mannen die goed kunnen bewegen zijn interessantere seksuele partners voor vrouwen. Simpel gezegd is een goed bewegende man een gezonde man en dus interessant om jezelf door te laten bezwangeren. Tienduizenden jaren van evolutie zorgden ervoor dat de waardering voor dans zich in onze hersenen vast heeft gezet. Dit heeft weer tot gevolg dat in clubs, feesthallen en op schoolfeesten jongens en mannen naarstig op zoek zijn naar welke moves nog nét binnen bereik liggen.
Maar ook hier helpt wetenschap een handje! Nieuw onderzoek van psychologen aan de Northumbria University in Engeland laat zien welke dansbewegingen je nu precies moet maken om maximale indruk te maken op vrouwelijke toekijkers. De onderzoekers lieten negentien mannelijke vrijwilligers dansen op Duitse dancemuziek en gebruikten een opstelling met twaalf camera’s om dansende digitale avatars te extraheren. Geen van de proefpersonen was een professionele danser. Vervolgens werden clips van deze dansende avatars getoond aan 35 heteroseksuele vrouwen, van wie gevraagd werd deze te beoordelen op fysieke aantrekkingskracht.
De resultaten zijn vrij specifiek te noemen. Niet alleen bleek het inderdaad mogelijk om statistisch objectief slechte van goede dansers te onderscheiden, de onderzoekers vonden ook specifieke moves die aansloegen bij de vrouwelijke beoordelaars. Als ik slim was zou ik deze natuurlijk voor mijzelf houden en perfectioneren, om zo mijn kansen op voortplanting te maximaliseren. Maar ik ben denkelijk van het type man dat zijn evolutionaire kansen probeert te maximaliseren door middel van sociaal gedrag. Dus hierbij de gratis danstips: let op de snelheid van je rechterknie, gebruik grote en gevarieerde bewegingen in je torso en nek en niet te gek veel zwaaien met je armen en benen.
En nou hup allemaal oefenen voor de spiegel, jullie hebben nog een paar dagen tot het weekend.
Apple Scotland test Siri
‘t kan aan mij liggen, maar loopt die “goede” danser niet veel meer met zijn armen te zwaaien? Ik begin wel de evolutionaire sterke achter echte nichten te zien.
Ja, ik zie toch ook heel wat armgezwaai. Het dansprobleem kan vermeden worden, want er zijn natuurlijk genoeg andere manieren om een vrouw aan de haak te slaan (neerknuppelen en naar je hol slepen, bijvoorbeeld,al weer een tijdje uit de mode, maar het is ook een manier).
Het sterft op het internet ook van tips & tricks op gebied van ‘beste eerste zinnen’, ‘wat wel en niet te doen bij conversaties’ of ‘welke luchtjes moet een man opdoen’.
Ik heb ze een keer allemaal tegelijk toegepast. Resultaat? Afgewezen als zijnde een uitslover…..
Dus evolutie bakt na duizenden jaren van aanvankelijk muziekloos bestaan, en daarna van strak geritualiseerde dansen bij ons voorkeur voor disco-moves in?
Of zou het extroverte gezwaai gekoppeld worden aan een aantrekkelijk karakter?
@3: Ik zou eerder zeggen miljarden jaren van aanvankelijk muziekloos bestaan, maar wat zegt dat? Niks.
Interessanter is hoe lang er ondertussen al wel muziek is. De meningen daarover lopen uiteen, maar minstens enige tienduizenden jaren lijkt wel de kortste hypothese te zijn. [url=http://www.huffingtonpost.com/2009/06/24/prehistoric-german-flute_n_220344.html]De oudste fluit is zo’n 35.000 jaar oud,[/url] en je mag aannemen dat er eerst muziek was en dat daarna iemand op het idee van een fluit is gekomen.
Vaak wordt ook een verband met het ontstaan van taal gelegd, maar dat zegt verder weinig, want de inschattingen over wanneer taal ontstond lopen ook ver uiteen.
Een gevoeligheid voor bepaalde muzikale aspekten, zoals ritme, melodie of toonsoort, is trouwens niet beperkt tot de mens. Je denkt al gauw aan zangvogels, [url=http://www.npr.org/templates/story/story.php?storyId=112752260] maar onze naaste verwanten zouden ook nog wel ‘s verrassende kanten kunnen hebben.[/url]
Los van muziek komen ook geritualiseerde bewegingen, ‘dansen’, bij talloze dieren voor, vaak in kombinatie met baltsgedrag.
De ideale dansmoves lijken dus een beetje hierop, redelijk veel beweging van de torso en armen, zonder dat ze echt rondzwaaien dus…
Had het filmpje gister gauw even doorgekeken. Jammer dat er naast MOtion CAPture geen gebruik gemaakt is van Performance capture om gezichtsuitdrukkingen te analyseren.
@4
“Tienduizenden jaren van evolutie zorgden ervoor dat de waardering voor dans zich in onze hersenen vast heeft gezet”
Is de uitspraak. Maar dat weten we dus helemaal niet. Allicht is een flexibel persoon aantrekkelijker dan een stijve hark, en dansen is een manier om dat uit te vinden, maar is dat evolutionair bepaald?
Baltsen komt trouwens helemaal niet voor bij onze naaste verwanten, de zoogdieren. Muziek maken ook niet of nauwelijks. Misschien dat een aap wat kan aanklooien met een instrument (en dan lijkt het op jazz, wat wel wat zegt over jazz), maar van nature doet een aap niks met muziek of dans.
@7: Even rondje woordenboeken, over baltsen zijn ze ‘t niet helemaal eens, [url=http://gtb.inl.nl/?owner=WNT] Woordenboek der Nederlandsche Taal[/url] vindt ‘t goed, Wikipedia ook.
Verder zei ik:”Een gevoeligheid voor bepaalde muzikale aspekten…”, da’s niet hetzelfde als muziek maken, maar wel een vereiste. Die gevoeligheid kan heel goed door andere voordelen zijn ontwikkeld, of zelfs als bijprodukt van een nuttige eigenschap.
En ik vermoed (maar daar ging dit onderzoek niet zo over) dat als je volkomen a-ritmisch flexibel gaat lopen doen op de dansvloer, het weinig uitmaakt welke moves je maakt. Daarnaast is dansen natuurlijk ook een goede graadmeter voor iemands motorische beheersing, denk zelfs dat dat bij deze moves meer weegt dat flexibiliteit.
Ik ben trouwens nog wel benieuwd hoe universeel deze moves zijn, kan me voorstellen dat hier ook wel een kulturele bias meekijkt.
@8
Wat haal je er nou allemaal weer bij? En ik weet wel zeker dat het zowat 100% culturele bias is. Vreemd roterende torso’s en hoofden zijn namelijk helemaal niet gewenst bij dansen zoals tango en wals. Dansen die voor lange tijd doorgingen als de manier om je partner te leren kennen.
Ik reageerde eerst even op “Baltsen komt trouwens helemaal niet voor bij [...] zoogdieren.”
Het lijkt mij niet onaannemelijk dat er meer meespeelt dan kultuur alleen, maar dit onderzoek zegt daar niks over. Bij nadere beschouwing vraag ik me trouwens toch af hoeveel waarde deze studie uberhaupt heeft; 35 vrouwen lijkt me wel een erg kleine steekproef.
Ik denk dat de tango en de wals sowieso anders werken. Tango is veel meer een spel dan de meeste andere dansen, het draait daar meer om de spanning tussen de man en de vrouw.
Van de wals weet ik ‘t niet, maar ik zou me kunnen voorstellen dat de roes van ‘t steeds maar ronddraaien een rol speelt (vergelijk de religieuze roes van dansende derwisjen).
Tough guys don’t dance
]pitch naar beneden[/url].
Lol @12!