Ik heb geen beroepscriminelen in mijn kennissenkring, want met hen wil ik niet omgaan. Ik koop geen fietsen van junks, want dat is heling.

Mijn eigen moraliteit is verantwoordelijk voor mijn eigen daden, niet voor de daden van derden. Het enige morele vraagstuk dat daarop inspeelt is: kan ik mij verbinden aan de daden van een amoreel bedrijf?

Dean Cycon, founder of Dean’s Beans, an organic coffee company in Massachusetts, calls Starbucks “a marketing genius.”

“They put out cleverly crafted material that makes the consumer feel they are doing everything possible,” Cycon said. “But there is no institutional commitment. They do it to capture a market and shut up the activists.”

http://www.sacbee.com/2007/09/23/393917/investigative-report-promises.html

Natuurlijk is het allemaal marketing inderdaad, maar dat kan mij niet veel schelen. En de koffieboer al helemaal niet, als ie maar op tijd zijn eerlijke prijs krijgt.

@ 5: Wat is de oplossing voor cholera? (geen cholera)

Alleen is voor de producent de boodschap waardervoller dan de daad zelve. Zoals in het geval van Starbucks, een nog slechter werkgever dan WalMart.

Zijn manier van redeneren zou (in mijn universum althans) ongeveer zo in elkaar kunnen zitten.

Ik ben Daniël Hoenderdos, en ik vind hardlopen een fantastische bezigheid, waardoor ik een wezenlijk beter mens word.

Ik zie een heleboel mensen om mij heen met hele tragische levens, en daar heb ik empathie mee.

Als al die mensen nu, net als ik, gaan hardlopen, dan worden zij, net als ik, wezenlijk betere mensen.

De werkelijkheid is weerbarstiger. Het probleem met Slavoy Zizek is dat hij zich niet neer kan leggen bij het feit dat sommige problemen (armoede bijvoorbeeld) in de werkelijkheid onoplosbaar zijn.

In zijn zoektocht naar wat ik dan maar ‘realistisch communisme met humaan liberalisme’ zal noemen, gaat hij ervan uit dat een dergelijk ‘softe apocalypse’ vermeden kan worden, als we maar met zijn allen gaan hardlopen.

Dat hardlopen helemaal niet voor iedereen is weggelegd (om welke reden dan ook) is een uitgangspunt dat Zizek zich misschien wel realiseert, maar nooit benoemd.

NB:
Persoonlijk juich ik het soort economische transactie juist toe, waarbij men rekening probeert te houden met derde factoren. Dat verlicht míjn morele verplichtingen als consument niet, maar dat verlicht de morele verplichtingen van de producent.
Analyse foutje van Zizek?