Ehm… de voorstanders van de nieuwe wet hebben al hun conclusies getrokken: worden de illegalen niet met alle middelen tegengehouden dan volgen er Mexicaanse toestanden. Nu zeg jij “vier jaar is niet lang genoeg voor (enig) uitgesproken oordeel”. En daarmee ‘snap je de Arizonerts*’ met hun rotsvaste en van elke twijfel gespeende overtuiging wel? Hoe mis jij de tegenstrijdigheid daarin?

Volgens mij kick je gewoon op het spelen van ‘Devil’s Advocate’. Dat mag, maar verzin eens wat betere argumenten ofzo.

*Geenstijl-taal, ben je twaalf ofzo? Lame dude.

@KJ: Neem ook in ogenschouw dat drugsgeweld op zich niets nieuws is in Mexico, in de jaren tachtig en negentig waren er al moorden, ontvoeringen, et cetera. Het enige dat sinds 2006 veranderd is, is dat het geweld is geëscaleerd ten opzichte van eerdere periodes. Overigens wil ik het gevoel van onveiligheid van de Amerikanen zeker niet afdoen als onzin. Alleen: de ontwerpers van de wet gebruikten het argument dat geweld al aan het overslaan IS, en daar is geen sprake van. Daar kan je m.i. best een uitgesproken oordeel over hebben ;-). Aan een vergelijking met Joegoslavië wil ik me niet wagen, want wat er in Mexico gebeurt is een probleem van uit de hand gelopen criminaliteit, niet van een burgeroorlog die zich kenmerkt door etnisch geweld. Bovendien was het geweld in Joegoslavië vele malen extremer dan dat in Mexico.

‘Nee, het is helemaal niet zo gek om te willen dat ze zich in buurlanden ook een beetje rustig gedragen.’ Klopt, maar daar ga je aan een hoop zaken volledig voorbij. SB 1070 is een interne aangelegenheid en zou zelfs bij acceptatie geen enkele invloed hebben gehad op wat er in Mexico gebeurt. De ontwerpers van de wet hebben die intentie ook nooit gehad. En (en dit staat helemaal los van dit specifieke thema) de VS zijn zelf goeddeels medeverantwoordelijk voor wat er ‘south of the border’ gebeurt. 80% van de wapens die door drugskartels worden gebruikt, zijn in de VS gekocht en het land weigert daar iets aan te doen. Om maar een voorbeeld te noemen. Mijn persoonlijke mening is dat men beter energie kan steken in het hervormen van wapenwetten en een resultaatgerichte aanpak van de drugsconsumptie in de VS.

@7: Goed dat je me even op de tikfout van de wet wijst.

Wat betreft je tweede opmerking: je hebt gelijk wat betreft Phoenix, maar die stad is niet exemplarisch voor de gehle grensregio. Ik raad je aan om dit artikel in de NYT even te lezen: http://www.nytimes.com/2010/06/20/us/20crime.html?_r=1. De FBI heeft eerder dit jaar bekend gemaakt dat de ‘overall crime rate’ in de grensregio aan het afnemen is. Beste voorbeeld is El Paso, maar ook in San Diego (aan de grens met de door criminaliteit geteisterde Mexicaanse plaats Tijuana), Los Angeles (historisch belangrijke afzetmarkt van drugs) en San Jose is de criminaliteit juist aan het dalen. Wat betreft kleinere plaatsen en het platteland in genoemde staten heb ik geen directe cijfers voor handen.

En wat betreft de keuze voor moorden: de angst bestaat dat het drugsgeweld zou overslaan naar het noorden van de grens. In Mexico uit dat geweld zich in steden als Juarez en Tijuana vooral door schietpartijen, executies, onthoofdingen, et cetera. Moorden dus, en daarom heb ik specifiek gekozen voor die indicator.

(Laat onverlet dat, voorzover ik het kan beoordelen, ik het wetsontwerp zelf een monstrum vind.)

De overeenkomst tussen de twee situaties is, dat beide keren zittende politici om valse redenen verkeerd hebben gehandeld, het geweld hiermee hebben aangemoedigd, zonder zich zorgen te maken om de spill-over, die welhaast noodlottig noodzakelijk is, in de toekomst. Zonder dat ik nu preventieve interventie in andere landen wil bepleiten (dat wil ik met nadruk *niet*), wil ik hiermee illustreren dat het, met recht, niet een vreemd sentiment is, wanneer je je zorgen maakt over systematisch geweld in buurlanden. En dat het dus ook helemaal niet vreemd is wanneer je de jou vertegenwoordigende politici aanmoedigt, om te proberen om daar eens wat aan te doen.

M.a.w. ik snap die Arizonerts wel. Of ik het nou met hun aanpak eens ben, en of ik nou helemaal zeker weet dat hun beweegredenen niet gewoon ook van xenofobe aard zijn, dat weet ik niet – ik geloof van niet. Maar het onderliggende sentiment, voor zover dat betrekking heeft op mogelijk doorsijpelend systematisch geweld in een buurland, snap ik heel goed. En ik denk ook dat dat realistisch is. En dat was de premisse van het stuk.

De drugsoorlog raast nu al bijna vier jaar door Mexico, maar Amerikaanse burgers merken er qua geweld strikt genomen op eigen grondgebied nauwelijks iets van.

Kijk. Dat bedoel ik. Ik vind vier jaar, in deze context, niet lang genoeg voor zo’n uitgesproken oordeel. Ik neig, mijn eerdere voorbeeld in aanmerking nemende, meer naar twijfel.

Mvgr – B

@1 Joegaslavië is ondanks het vele gedoe toch nog een redelijk succes geworden.

“I was also going to give a graduation speech in Arizona this weekend. But with my accent, I was afraid they would try to deport me.”

Nee, het is helemaal niet zo gek om te willen dat ze zich in buurlanden ook een beetje rustig gedragen.