Het Saillant | Hopey Changey thing
President Obama ligt onder vuur omdat hij op binnenlands gebied te weinig voor elkaar krijgt. Op één punt is die kritiek in ieder geval terecht: burgerrechten.
‘How’s that hopey, changey thing working out for ya’, sneerde de omhooggevallen hockeymom Sarah Palin onlangs richting Obama-aanhangers. De Alaskaanse troela, die normaal geen twee zinnige woorden achter elkaar weet te zetten, verwoordde hiermee haarscherp het onbehagen onder de Obama-aanhangers.
De gezondheidszorg die maar in de mediadraaikolk blijft steken. Wall Street die zich uit iedere poging tot inteugeling wurmt. Obama’s hypotheekplan dat niet werkt. Het onstuitbaar groeiende leger aan werklozen. Het enorme begrotingstekort dat nu toch wel nachtmerrie-achtige proporties begint aan te nemen. En die gematigdheid jegens de Republikeinen; dat begint toch wel een beetje te ruiken naar watjesgedrag.
Obama is inderdaad niet de Messias. En ook al is vooruitgang traag, er is vooruitgang. Gezien de moeilijke positie waar Obama startte, doet hij het lang niet zo slecht.
Behalve op het punt van burgerrechten. Als ergens een breuk met zijn voorganger nodig was, was het daar wel. Obama leek voortvarend te beginnen door direct na zijn inauguratie de sluiting van Guantánamo Bay te gelasten. Ook zijn meer overheidsstukken openbaar gemaakt, wat een frisse verandering leek ten opzichte van Bush en Cheney die zoveel mogelijk geheim probeerden te houden. Maar daarmee houdt het op.
De laatste draai van Obama zet veel kwaad bloed bij zijn vele progressieve aanhangers. ‘9-11’-verdachte Khalid Sheik Mohammed wordt waarschijnlijk niet in New York voor het gerecht gebracht, maar zal voor een militair tribunaal moeten verschijnen. Daarmee echoot Obama het beleid van zijn voorganger: uit angst voor vrijspraak, knijpt hij een aantal rechten af. Nog voordat de jury is samengesteld heeft minister van Justitie Eric Holder al verzekert dat Mohammed niet vrijkomt.
In alle stilte werd vorige week de Patriot Act verlengd, zonder dat de meest ingrijpende schendingen van burgerrechten en privacy werden teruggedraaid. De ruime bevoegdheden van de FBI zijn op geen enkele wijze ingeperkt.Ook verzette Obama zich maar halfhartig tegen de immuniteit die telecombedrijven hebben gekregen: het jarenlang illegaal leveren van informatie en toestaan van onwettige tappraktijken blijft ongestraft.
Op de Amerikaanse luchtmachtbasis Bagram worden nog steeds Afghanen in een juridische schemerzone gevangen gehouden, en belangrijker nog, gevangen gezet. Vijftig Guantánamo-gevangen blijven in hun juridische zwarte gat gevangen. Het onderzoek naar de martelpraktijken van zijn voorganger heeft door toedoen van Obama nauwelijks tanden gekregen.
En het armpjedrukken met Europa is ook nog niet ten einde gekomen. De Amerikaanse regering heeft de afgelopen maanden flink lopen dreigen en stoken om tot een nieuw SWIFT-akkoord en Passenger Name Records (PNR)-verdrag te komen. Daarbij doet het Witte Huis geen concessies om de rechtspositie van al die gecontroleerde Europeanen te verbeteren. Want let wel: als u bij een bezoekje in de VS wordt opgepakt naar aanleiding van Amerikaans geneuzel in uw bankoverschrijvingen, heeft u nauwelijks rechten.
Van een expert in constitutioneel recht mag je toch meer slagvaardigheid verwachten op het gebied van burgerrechten. Die inbreuken laten zich wat minder makkelijk wegpoetsen met mooie speeches. Als dat ‘hopey and changey thing’ er toch niet meer van komt, doe dan in 2013 toch maar Hillary.
“In alles stilte werd vorige week de Patriot Act verlengd”
Zo stil dat Sargasso er zelfs geen aandacht aan schonk, ondanks tip. Maar inderdaad, op mensenrechten laat Obama een steek vallen. Juist daar kan hij met één handtekening (of in het geval vorige week, zelfs door alleen maar zijn pen in de zak te houden) change bewerkstelligen (in tegenstelling tot bv. het zorgverzekeringsdossier, waar e republikeinen hem kunnen en zullen traineren).
De repliek op deze stelling lever je zelf al in de eerste alinea: Sarah Palin en haar base vinden immers dat hij met z’n poten van de peperdure, maar privately run gezondheidszorg moet afblijven en dat iedere poging om de burgerrechten schendingen door Bush terug te draaien de VS openstelt voor een vloedgolf aan trrrrst-attacks.
Het enige wat je de man kun verwijten is dat hij te weinig een decider is, maar -positief gedacht- wil binden of -negatief gedacht- over drie jaar herkozen wil worden. Er zijn immers genoeg Amerikanen (en PVV-ers) die werkelijk s.c.h.ij.t. hebben aan burgerrechten als ze maar hun freedom kunnen behouden (vraag mij niet die paradox uit te leggen; het is gewoon zo [/ironie])
@prometeus. Tja, dat is zo vervelend bij Obama. Ik geloof echt dat hij een keurige man is die zijn hart (en hoofd) op de goede plek heeft. Zijn gematigdheid werkt echter ook tegen hem; de Republikeinen (maar ook rechtse en hele linkse democraten) trekken zich daar gewoon niets van aan.
In tegenstelling tot wat Obama wil zijn de culture wars nog helemaal niet uitgewoed. In zo’n klimaat krijg je ook niets voor elkaar.
[ ] ‘de omhooggevallen hockeymom’ [ ] ‘De Alaskaanse troela, die normaal geen twee zinnige woorden achter elkaar weet te zetten,’[ ]. Zomaar wat onzakelijke, ordinaire beledigingen van een journalist, of iets dergelijks.
Zo opponeert DM Sarah Palin met Obama die hij – ref. comment 3 – ‘een keurige* man’ vindt. Maar – vide 4e alinea van zijn Posting – al geen Messias meer. DM lijkt te reculeren. ‘Behoedzaam’? Anderen zouden het objectiever ‘opportunistisch’ of ‘lafhartig’ noemen.
Intellectueel noch anderszins overtreft sociaal-werker Obama dame Palin. Of het zou O.’s rhetoriek moeten zijn. Maar wat verbetert dat aan (zijn) onbekwaamheid? En dan wordt welbespraaktheid een gevaar, dekmantel van gebrek aan capaciteit.
En dat debacle had je – journalist – kunnen, neen: moeten weten. Had maar eerder goed notie genomen van Chicago-Obama en: zijn ‘spiritual mentor’ Jeremy Wright, Ayers, Farakhan, Acorn, enz. De lijst is langer.
Tussen haakje: ik hoop nog steeds op antwoord ref. mijn comment dd 25.02.2010 01.00 u, @6, @13, @ 24 Hallo
* Raar. Een term die je in de (een) gegeven context alleen maar gebruikt omdat je met de situatie verlegen bent. Obama, President van de USA, is ‘keurig’. Houterig. Je snapt het niet.