Quote du Jour | Kabinetsverkiezingen
“We kennen in dit land maar één type verkiezing en dat is van de vertegenwoordigde organen, of het nou gemeenteraad is of Tweede Kamer. Als je zegt ‘ik wil wel lijsttrekker zijn’, dan doe je dat voor de Kamer en niet voor het premierschap. We kennen geen gekozen premier. En ik vind het in ieder geval politiek merkwaardig en ook wel aanvechtbaar om te zeggen ‘ik ga op de lijst staan, maar wil helemaal niet in de Tweede Kamer, want ik ga alleen voor het premierschap’. Het zou mijn keus niet zijn.”
André Rouvoet vindt het maar merkwaardig dat Balkenende wel op de kieslijst voor de kamerverkiezingen komt te staan, maar niet de Kamer ingaat. Alleen als hij premier wordt, dan wil hij af en toe langs het parlementair gepeupel schrijden en hen vanaf vak K motiverend toespreken, toch?
Peter Ingelse (Vice-president van het Gerechtshof Amsterdam) noemde deze opstelling van Balkenende misbruik van de Kieswet. Ex-minister Ronald Plasterk speelt het zuiverder en heeft aangegeven om bij gebreke van een kabinetsplek gewoon op een Tweede Kamer-stoel neer te ploffen. Of is er bij Plasterk eerder sprake van consolidatiezucht naar een goede baan voor de rest van zijn werkzame leven? De 52-jarige ex-wetenschapper wil namelijk “nog zeker 15 jaar actief te blijven in de landelijke politiek”.
Het is te waarderen dat Plasterk zich als voormalig bewindspersoon niet te goed voelt voor de Kamer. Maar is (het systeem achter) de Kieswet niet ook wat star? Ik kan me namelijk voorstellen dat de optimale eigenschappen voor een controlerend parlementariër en besturend kabinetslid veelal niet in één persoon verenigd zijn. En hoe democratisch is het als een coalitiepartij toch altijd ongekozen übertechnocraten a la Wijers uit de ledenrolodex kan halen? Balkenende geeft aan dat hij wil besturen, en het is aan het CDA om het goed te vinden dat hij met deze beperkte inzet lijsttrekker wordt. Ik word ondertussen benieuwd wie de gedroomde bestuurders van de andere partijen zijn.

