Zeespiegel stijgt stevig door
In de discussies over de mogelijke gevolgen van de opwarming van de aarde speelt de zeespiegelstijging een grote rol. De redenering is immers dat als de temperatuur stijgt er ijs smelt en er dus meer water in de oceanen komt. En dan stijgt de zeespiegel. Dit verhaal gaat natuurlijk alleen op voor het ijs dat op land ligt. Het smelten van de Noordpool maakt voor het gemiddelde wereldzeeniveau niets uit natuurlijk. Wel voor het lokale niveau i.v.m. verandering in zwaartekracht.
Maar goed, Antarctica, Groenland en de vele gletsjers in de bergketens in de hele wereld, zouden wel een bijdrage moeten leveren.
Antarctica speelt daar een grote rol in. Even plat gezegd, als heel Antarctica zou smelten, hebben we een zeespiegelstijging van 60 meter te pakken. Dat gaat niet zo snel gebeuren. Maar over het al dan niet smelten van het ijs op en rond Antarctica is al een hele tijd discussie. Oppervlakkig gezien lijkt er namelijk geen sprake van afname. Het ijsoppervlak blijft rond het gemiddelde schommelen of zelfs stijgen. En afbrekende ijsschotsen zouden te wijten zijn aan specifieke golfslagpatronen.
En toch stijgt de zeespiegel stevig door:
De metingen van de universiteit van Colorado geven heel duidelijk de stijging aan. Er is zelfs in december een stevig nieuw record gevestigd.
En nee, dat komt niet door El Nino. De grafiek is namelijk al gecorrigeerd voor de schommeling in de atmosferische druk. Dit plaatje (via) laat het ongecorrigeerde effect zien.
Update (25-2-2010): De piek komt wel door El Nino. Maar de grafiek is wel gecompenseerd voor de druk en de trend blijft staan.
Recente onderzoeken naar met name westelijk Antarctica geven een mogelijke verklaring voor de stevige stijging.
Het mag dan zo zijn dat het ijsoppervlak nauwelijks verandert, de massa van het ijs neemt wel degelijk af. Vrij vertaald, van boven ziet het er nog hetzelfde uit, maar het wordt wel steeds dunner.
Onderzoek met satellieten en ter plaatse laat zien dat met name de laatste acht jaar het tempo van massaverlies stevig toeneemt. En dat het afbreken van grote ijsschotsen (denk in vele kilometers) het fenomeen alleen maar erger maken. De ijsschotsen, zolang ze nog vast zitten, houden namelijk de beweging van de gletsjers op het land tegen. Maar als die ijsschotsen wegvallen, versnelt de stroom van de gletsjer plots.
Een ander onderzoek (pdf) toont trouwens aan dat dit ook voor Groenland geldt.
Jaarlijks stijgt de zeespiegel met ongeveer 3 millimeter tot nu toe. Met 1 millimeter per jaar van Antarctica en Groenland zijn die dus goed voor 33%. Maar de onderzoeken geven nu dus aan dat het inmiddels 1,2 millimeter per jaar is voor die twee factoren en dat het versnelt. Het tempo van de totale zeespiegelstijging zal dus verder toenemen. Zoals men overigens al had verwacht.
En met het terugtrekken van onderzoeken die dachten aan te tonen dat de schattingen van het IPCC overdreven waren en de constatering dat we nog steeds aan de bovenkant van die schattingen zitten, moeten we ernstig rekening gaan houden met een stijging van 75 centimeter tot 2 meter tot 2100. Dat is dus aanzienlijk meer dan de scenario’s waar men tot nu toe mee werkte. En maakt alle uitspraken over welk percentage van Nederland onder water komt te staan uitermate betrekkelijk.
