Hoezo maandagochtend werken? We hebben goud. Wéér. Wüst.
Nederlanders zijn (toch) fantastisch, tralala en wat dies meer zij.
Maar wat valt verder op: de kleine competities langs de zijlijn. Wordt het Becel, Essent, of Unox? De energieboer maakte gisteren een lelijke misslag door direct na de winnende race van Tuitert een teleurgestelde helaas-geen-goud-voor-Sven-maarja over een volledig uitgelaten Nederland uit te zenden. Dan snap je weinig van Hollands nationalisme. We hadden immers goud. Sven of Mark, who cares.
Ook Becel komt slecht weg. Bij mondeling gebod van Henk Gemser moet Nederland niet alleen merkmargarine op de boterham smeren, we moeten ook tijdens het kokkerelen blijkbaar afstand nemen van de olijfolie. Bakken en braden in meervoudig onverzadigde vetten is beter dan de door voedingswetenschappers geadviseerde enkelvoudige, vindt Becel. Dat omega-3’s en -6’en in de koekepan omzetten in transvetten en we daarom tijdens het schaatsenkijken allemaal hartaanvallen en enorme kankers krijgen nemen de marketeers even voor lief. Trappen wij mooi niet in. We zitten immers met een blocknote voor de NOS en zien álles. We noteren een minpunt voor Becel.
Hoe kut zo’n bij elkaar gecaste nephuiskamer ook mag zijn: Unox lijkt tot nog toe geen echte slippertjes te hebben gemaakt. Alhoewel dat jochie – in die ‘leuk inhakende’ commercial tijdens de dweil – eigenlijk iets te vroeg begint met lachen, nog voor hij besluit zijn resterende stukjes rookworst niet af te staan aan die zich niet nader voorstellende veertiger, mogelijk familie, mogelijk buurman. Net niet naturel.
We blijven scherp, we blijven kijken.
Ah leuk,
Sargasso daagt Unilver uit tot een duel over nauwelijks te bewijzen gezondheidsclaims. Kijken wie er het beste juridische team en stapels “wetenschappelijke” onderzoeken bij elkaar kan halen om een rechter te overtuigen dat Sargasso toch echt weer online zou moeten mogen of niet…
Als je oma het niet kende, niet kopen. Die gouden regel lijkt steeds meer op brons.
Oei, mijn oma was niet echt thuis in de Chinese keuken… Dat wordt hongerlijden.
Helemaal niets gezien gelukkig. Ik blijf niet wakker voor een stelltje uitslovers in Vancouver. Dat Becel en andere producten niet altijd even gezond zijn is evident. Ik hoor bij een reportage een aantal jaren geleden de man van Unilever nog zeggen: Ja, we hebben het vetpercentage teruggebracht met grote cijfers, minder zouten enz. Ik dacht: hoeveel zat er al in, want cijfertjes, allemaal lariekoek.
Waar gaat dit over?
Trouwens, Shy boy, wat leuk je hier te zien. Er staat nog een vraag aan jou open. Misschien kan je even tijd vinden om die te beantwoorden?
Ach ja, helemaal vergeten, die energietoko geeft korting bij elke gouden medaille van Sven. Hoeveel zou het opzichtig falen van Kramer op de 1500 ze hebben opgeleverd? (Belkramer.)
Ik heb helemaal geen verstand van schaatsen, blijkbaar ook niet van mensen: ik dacht in eerste instantie dat ik naar mannen aan het kijken was.
Maar ik was gefascineerd door het schaatspak van de Nederlanders. Prachtig! Vooral de benen (toch de beste asset van een schaatser) werden schitterend uitgelicht door het kleurverschil oranje/zwart en de ijzige achtergrond. Je kon zelfs de beenspieren hun werk zien doen. Het geheel leek een jaren ’30 badpak, maar met een moderne oranje toevoeging. Een subtiele nationalistische toevoeging, kun je zeggen. Ik raakte opeens enthousiast over mode, wat vreemde ervaring.