Allemansvrienden
Is het toevallig, dat wie voor de gemeenteraadsverkiezingen in mijn woonplaats het kieskompas invult, en op alle vragen ‘neutraal’ antwoordt, deze uitslag krijgt? Nee, natuurlijk is dat niet toevallig. Keuzes maken is moeilijk. De regeringspartijen vinden dat wie nooit keuzes maakt, ook geen foute keuzes kan maken. Maar ze snappen niet, dat niet kiezen óók een keuze is. Centrumpartijen zijn allemansvrienden.
Bos draait. In campagnetijd zijn er twee van hem: eentje is minister van financiën, en eentje is het gezicht van de PvdA. Hij is vanaf het moment dat hij – blind van ambitie? – in het kabinet is gaan zitten is hij voor dit soort dingen gewaarschuwd. Ik ben geen fan van Wouter Bos. Sinds ‘De Wouter Tapes’ vertegenwoordigt hij voor mij het lege, visieloze, en demagogische dat het gezag van de politiek ondermijnt. Hetzelfde kan gezegd worden van Jan-Peter Balkenende, die deze openlijke muiterij toestaat, en wiens opvatting van regeren is: stug blijven zitten, en alle moeilijke dingen uitstellen.
Het is gemakkelijk schieten op deze regering. Wie gisteren het debat volgde, had in bijzonder harde bewoordingen van Pechtold, Wilders, Verdonk, Kant en Rutte kunnen horen dat het beter is, als op dit ongelukkige huwelijk een scheiding volgt. Ja, dat dankt je de koekoek. De oppositie wil ook wel weer eens de regeringsbankjes in. Nieuwe verkiezingen lossen het ware probleem van onze democratie niet op: visieloze leiders die totaal geen idee hebben hoe zij deze maatschappij willen gaan inrichten en daarom een woordenmist optrekken, of honderd dagen met de burger gaan praten om de schijn op te houden dat de regering dienstbaar is.
De omlooptijd van een Kabinet Balkenende is dus ongeveer 2 jaar. Sinds 22-07-2002 heeft Balkenende het klaargespeeld om drie kabinetten te verkwanselen, en het vierde staat op knappen. Dit is leiderschap in de Nederlandse politiek: ruziënde ministers die elkaar openlijk afvallen, en een grondwet die met voeten wordt getreden omdat het kabinet niet met een woord spreekt. Balkenende staat erbij, noemt het hooguit ‘prematuur’, en wast in de ministerraad zijn minister van Financiën de oren, ondertussen op zoek naar een formulering om de boel bij elkaar te houden.
Het CDA redeneert, dat wát zij beslissen niet zo relevant is, zolang zíj maar beslissen. Het is goed voor het land als het CDA de verkiezingen wint. Hoe het CDA vervolgens regeert, is niet belangrijk. Dát ze regeren doet ertoe. Misschien kan hetzelfde gezegd worden van de PvdA. Een politieke realiteit waarin twee allemansvrienden zitten, komt niet aan besluiten toe.
Een van de twee centrumpartijen in de regering, daaraan lijken we in Nederland niet te ontkomen. En dan kan het een progressieve (PvdA) of een conservatieve (CDA) variant worden, en dan kan het over links (met SP en /of Groenlinks) of over rechts (met de VVD en / of PVV). D’66 kan in principe met beide partijen, maar zal harde afspraken moeten maken (en nakomen!) over welke kant het kabinet opgaat, waarbij progressief-liberaal de voorkeur geniet.
Misschien zou de politiek er eens goed aan doen, om een congruente coalitie te maken, en op basis daarvan beleid te ontwikkelen waar de burger het mee, of oneens kan zijn. De PVV spint voorlopig garen bij de huidige situatie. En ik snap wel waarom.
Het CDA, en de voorgangers daarvan, hebben de macht in Nederland sinds Bonifatius bij Dokkum vermoord werd. Is dat gezond voor een land? Natuurlijk niet. Maar de trouwste stemmers a] zijn op leeftijd, b] hebben een levensovertuiging, c] en wonen op het platteland. Daar verandert ook Wilders, of wie er het best de populistische waan van de dag vertolkt, geheel niets aan.
Maar draai het om. Dus is ook alles wat er mis is in Nederland aan het CDA te wijten. Daar doen die paar jaar oppositie onder Paars I & II niets aan af.
In die zin kan de logische conclusie alleen maar luiden: het CDA is staatsvijand nummer éen.
Dit opiniestuk is wel erg dramatisch. We zien dit dilemma steeds terug bij een meerpartijensysteem. Een politieke partij wordt daarin altijd verscheurd tussen enerzijds het winnen van stemmen en anderzijds het uitoefenen van macht. Een stevige campagne zal meer stemmen opleveren, maar kan het vervolgens moeilijker maken om de andere politieke partijen te vriend te houden (en er een regering mee te vormen). Een interessant voorbeeld zien we bij de huidige crisis, waarin het CDA de rekening gepresenteerd krijgt van het neerzetten van Wouter Bos als draaikont in 2006.
Als die trouwste stemmers Bonifatius nog hebben meegemaakt dan zijn ze inderdaad op leeftijd. Je conclusie komt een beetje uit de lucht vallen, vind ik. Zeven min.
Ik heb ook de kiezwijzer maar eens ingevuld. Niet dat er echt wat te kiezen valt, want de PvdD doet niet mee in Maastricht en alle lokale partijen zijn conservatief (en “recht door zee”). En D66 krijgt mijn stem sowieso niet, want die willen (nog) meer industrie binnen de stadsgrenzen vestigen (in een komdal dat al dusdanig vervuild is dat de Maastrichtse jeugd nog maar 90% van het ademvolume van de gemiddelde Nederlandse kinderen heeft, terwijl er al zoveel werkgelegenheid is dat de stad forensen aantrekt van heinde en ver, die tweemaal daags alle uitvalswegen verstoppen).
Bismarck, ik heb begrepen dat dat vooral komt door die prachtige snelweg die dwars door jullie stad heen gaat, en veel minder met de industrie.
@5: De ENCI (die stiekem ook een AVI is) helpt anders ook een handje, net als al die forensen, die tweemaal daags een uurtje op die prachtige snelweg stationair staan te draaien.
Ik kan gaan stemmen omdat de dierenpartij bij ons wel meedoet :)
In onze gemeente kom je uit bij GroenLinks, omdat zij geen volledig programma hebben geschreven wat voldoet aan alle vragen.
@1. En dus alle goede dingen ook van het CDA als je ze verantwoordelijk stelt voor de slechte dingen. Zo slecht hebben we het hier niet in NL.
Is het toeval dat de enige hit over Zwolle (van de VoPo’s) de volgende tekst kent?
Zwolle aint no place for me Zwolle is not where I wanna be Zwolle aint no place for me Zwolle I don’t wanna be there
ik heb nergens een mening over en iedere partij wil mij hebben goh wat vreemd
De toelichtingen van lijst willem lucht zijn trouwens aan te raden.
Als je trouwens wel een uitgesproken mening hebt, kom je op aanzienlijk minder overeenkomst uit (ik haal met de partij met de meeste overeenkomst nog minder dan de 3e van het lijstje hierboven en mijn 2e haalt zelfs minder overeenkomst dan de #10 hierboven).
hoi hoi