Volgens mij zijn mensen net als honden gewend in een hiërarchie te functioneren. Organisaties zijn platter geworden (voor mijn tijd), veel verwachten dat ook van de overheid. Begrijpelijk, maar niet altijd mogelijk. Het is gewoon de weerzin te accepteren dat iemand anders iets bepaalt. Dat is precies hoe we het democratisch geregeld hebben en ik zou niet weten hoe het beter moet, ja het heeft zijn nukken. Golven of stromingen, daar gaat het om. Het gaat om de vraag of uitingsvrijheid tot absolute waarde te verheffen en onmachtig zijn te voelen wanneer wij ons zelf zouden moeten beperken – voor het ‘grote goed’ of gezichtsverlies (ego schade).
OP: “Daar waar het eerst hielp de vrijheid te vergroten en de ontwikkelingen te versnellen, kan nu de omgekeerde situatie ontstaan.”
Roos Vonk zei deze week ook zoiets; noemde het “We zijn ‘emotioneel incontinent’”. Die golf, daar gaat het over denk ik. (heb nrc ook niet meer, te veel papier in de bus)
“Iedereen slingert alles er maar uit en denkt dat dat goed is. Ik vind dat primitief en kinderlijk.”
“Iedere leidinggevende zal zeggen dat hij niets van slijmerds moet hebben. Maar in werkelijkheid laat iedereen zich graag beslijmen.” (bron)