Voorheen ben ik ziek geweest. Ik heb een psychose gehad,maar heb mezelf daar van genezen door onder ogen te zien waardoor ik de psychose heb gekregen. Ik kon geen neen zeggen als mensen mij slecht behandelde. Ik kon niet weg gaan. Ik heb mezelf helemaal opnieuw opgebouwd naar mijn eigen innerlijk licht. Ik ben door een arts volledig gezond verklaard. En dan komt de sociale dienst alle grond onder mijn voeten wegmaaien.

Ik werd volledig goedgekeurd voor werk, maar ik mocht niet reintegreren d.m. v. een cursus of bijscholing. Ik moest van de ene op de andere dag 40 uur per week stokjes prikken. Ik heb toen bezwaar gemaakt tegen het schrikbewind van de gemeente Almere bij de burgemeester. Ik was erg geschrokken. Daarna werd ik tot mijn grote schrik ineens als psychisch niet inorde beschouwd. Heel beangstigend is dat,
want een mens wil over zichzelf beschikken. Uiteindelijk moest ik onder (vijandige) begeleiding onvrijwillig vrijwilligerswerk doen als arbeidsgehandicapte. Bezwaarschrift afgewezen. Ik heb het vol proberen te houden voor mijn zoon. Uiteindelijk kon ik het gewoon niet meer en heb de sociale dienst geschreven dat ik niet meer wou meewerken. Sinds augustus hebben ze mijn uitkering ingetrokken en ik heb ik dus geen inkomen meer en geen werk kunnen vinden wat ik kon volhouden. Ik ben een alleenstaande vrouw van 53 jaar. Mijn zoon van 20 jaar heeft gelukkig per 1 december een kamer kunnen vinden. Ik leef nu van thee en bruinbrood. Nog een maandje en ik word uit huis gezet.

Er bestaan geen onrendabele mensen, wel worden zij onrendabel gemaakt !

Dit is dus een misvatting:

Niemand zorgt voor zichzelf, dat deed alleen de oermens. We leven in een maatschappij waarin er vergaande mate van arbeidsdeling is. Productieprocessen zijn wereldwijd.
De oorzaak van het feit dat een deel van de mensen zonder werk zit is omdat deze arbeid voor de maatschappelijke productie te weinig winstgevend is. Het is het winstbejag dat deze mensen brodeloos maakt.

Er zijn twee oplossingen:
1. Je geeft die mensen een sociale uitkering, maar houdt de winstmachine in stand. Gevolg: uitkeringen (en lonen!) kelderen in vrije val naar onder het bestaansminimum.
(deze oplossing heet: sociaal-democratie)
2. Je socialiseert het productieproces en betrekt iedereen (ook de zog. “onrendabelen”) in het arbeidsproces. Tal van nuttige publieksfuncties worden op die manier ingevuld (veilig in een bus of trein kunnen zitten bijv.!) en mensen hebben werk en zelf-waardering, en bovenal een inkomen waar ze van rond kunnen komen. Makkelijk te betalen, want ook de multinationals betalen dan belastingen, en grote graaiers wordt het graaien afgeleerd. Werken voor de gemeenschap, is voor iedereen het credo!
(deze oplossing heet: socialistisch).

Ja ik zou je sneuheid idd ook arceren als ik jou was.

[...] (via) var addthis_pub = 'paulvanbuuren'; [...]