Mijn punt is: jouw woorden “tot wat geloof kan leiden” duiden op EEN functie die geloof vervult, namelijk de normatieve en poltieke functie. Die kant heeft het geloof inderdaad. Maar het geloof heeft ook de kant van de openbaring, en die kant zijn wij een beetje kwijtgeraakt. Of dat een probleem is, daar ga ik niet over – ik ben geen new-ager – maar feit is dat het daardoor voor ons net zo lastig is om over geloof te praten, als dat het voor gelovigen van het snit Slob lastig is om over evolutie te praten.

Het punt dat TimH maakt (76), geeft dat perfect aan. Het probleem is dat we het over twee soorten waarheid hebben. De feitelijke waarheid en de geopenbaarde waarheid. Je kunt het misschien een beetje vergelijken met een gedicht, bijvoorbeeld van Lucebert. Zo’n gedicht bestaat uit tekst. Schrijft hij de feitelijke, controleerbare waarheid? Nee, want als je het gedicht ontleedt en overal een stickertje op plakt, dan heb je de essentie van het gedicht nog niet te pakken. Schrijft hij dan leugens? Dat lijkt me ook moeilijk vol te houden. De enige conclusie die je dan kunt trekken, is dat hij een andere waarheid schrijft. Een waarheid die niet afhankelijk is van feiten.

Niet dat Lucebert religieus is, dat wil ik niet beweren. Wel dat poezie gebruik maakt van een bepaald mechanisme rondom waarheid dat iets heeft van wat er in geloof gebeurt en wat de meeste hedendaagse mensen in Nederland niet goed meer begrijpen.

Overigens, als Slob die openbaring, of die ecstatische waarheid, wil onderwijzen in de biologieles, dan toont hij aan nog minder te begrijpen van religie dan ongelovige ondergetekende. Ik zou zeggen: als je dat wilt onderwijzen als biologie, dan ben je een hardcore blasfemist. Je laat namelijk de waarheid van je God totaal niet tot zijn recht komen, ontdoet haar van al haar schoonheid en kracht.

Slob zou moeten pleiten voor meer geld voor kunstonderwijs.

Het is nu gescheiden en daarom wordt deze discussie gevoerd. Eigenlijk verbaast het me dat dat nu pas gebeurt.