[...] tegenwoordig wellicht de grootste bedreiging voor de stabiliteit van het Midden-Oosten vormt, wisten we al. Maar het wordt nog erger: het land staat op de rand van de [...]

[...] Het gevaar van Pakistan (19) [...]

Daarbovenop komt dat het verzet in Afghanistan wijdverbreider is dan in Irak: de Taliban kan nog steeds rekenen op steun onder aanzienlijke delen van de bevolking. Echter het grootste probleem is dat diezelfde Taliban zich overwegend teruggetrokken heeft in de bergachtige grensstreek met Pakistan.

Je haalt hier twee zaken door elkaar, namelijk de Afghaanse Taliban en de Pakistaanse ‘versie’ TTP (Tehrik-e-Taliban). De Afghaanse heeft zich gedistantieerd van de TTP omdat zij in hun ogen een ongeoorloofde strijd voeren (tegen Pakistan dus). Het ‘grootste probleem’ van de Afghaanse Taliban is niet dat ze zich ‘terugtrekken’ in Pakistaanse grensregio’s, niet dat dat niet gebeurt maar het is zeker niet de voornaamste oorzaak. Neem Youtube maar eens door om wat te zien van de gevechten van de Amerikanen tegen de militanten binnen Afghanistan en reflecteer daarna op de vraag of het slechts Pakistan is die tekortschoot. Het grootste probleem in Afghanistan is dat de Amerikanen, de regering van Karzai en hun bondgenoten ernstig tekort zijn geschoten bij het bestrijden van corruptie, het opzetten en empoweren van een doeltreffend regime en het elimineren van de opiumproductie, welke ervoor zorgt dat de gemiddelde Talibanstrijder aldaar een veel hoger inkomen heeft dan een Afghaanse soldaat. ‘Blame Pakistan’ is altijd iets te gemakkelijke vluchtroute geweest voor onze Amerikaanse vrienden en ik zou je ook op het hart willen drukken om bijbehorende uitspraken met een korreltje zout te nemen. Niet alles is wat het lijkt.

Onderschat overigens niet hoe onherbergzaam het gebied in kwestie is. Langs de Pakistaans/Afghaanse grens staan en ruim 1000 check points geïnstalleerd en de mensen lijken er aan beide zijden alsnog nauwelijks wat mee op te schieten. Pakistan heeft in het verleden al voorgesteld om een hek te bouwen op de grens en bepaalde gebieden vol te leggen met landmijnen, wat weer op verzet van de Amerikanen stuit. Jammer genoeg, deze oplossing zou enorm rendabel zijn. Het ‘onstaan’ van een nieuw staatje in ditzelfde terrein is echt niets om naar uit te kijken ter verbetering van de veiligheid.

Overigens, de ‘betrokkenheid’ van de ISI bij de militanten in Afghanistan is een verhaal met andere bedoelingen dan het geval lijkt te zijn. Ik zeg niet dat ISI de banden niet heeft, maar als ze werkelijk zo hevig betrokken waren bij de everyday insurgency in Afghanistan dan kakelden de Amerikanen wel wat harder. Dit soort gedoseerde berichtgeving is een non-item; de Amerikanen hebben hun eigen banden met de Taliban en zelfs India heeft die.

@8: Nee joh, en als de yanks die kernwapens bombarderen zal alles weer okay zijn zeker. Ik begrijp best dat dit mensen bezighoudt maar de het Pakistaanse kernwapenarsenaal is extreem goed beveiligd. Wat betreft de Amerikanen vis-a-vis deze wapens: als ze niet weten waar ze zijn opgeslagen, hoe moeten ze dan weten wat te bombarderen? Zelfs de president en de premier van Pakistan weten niet waar ze zijn, simpelweg omdat ze het niet hoeven te weten voor hun alledaags werk. Dat geldt voor iedereen daar.

Terrorisme is overreactie zei ik. Dus ik begrijp je punt niet.

Maar goed, ik zie dat je toch vasthoudt aan VS-centrisme in je verdere terminologie. Gebeurt de besten wel eens.

@mescaline: ik ben fan van Kissinger, niet van Rove.

“@9 wat jij, de VS, Rusland enz. terrorisme noemen is altijd een overreactie op een inval in je eigen gebied.”

Ik, de VS en Rusland? Ik ben in ieder geval in goed gezelschap zou ik zeggen!

Terrorisme is geen inval. Het heeft niet tot doel gebied te veroveren. Het heeft tot doel paniek te zaaien en door middel ervan bepaalde actie (of in-actie?) af te dwingen.

Kernwapens dienen voor de Pakistaanse staat voornamelijk als afschrikkingsmiddel jegens India. Echter, in handen van terroristen worden ze opeens een stuk gevaarlijker omdat deze ze wellicht ook zouden willen gebruiken.

Ik zou me als India wel een paar keer bedenken voordat ik pre-emptive ging nuken.

Die kernbommen zijn vooral onderdeel van het westerse praatrepertoire, vermoedelijk een gevolg van het feit dat we collectief en individueel geen pijn, honger en dorst meer kennen. Iets ergs voor allemaal is dan, oeoeoe… oorlog…. helemaal aan het eind van de denkwijzer: de kernbom.

Er is binnen de Indiase regering wel een reflexje geweest om met een kernbom terug te slaan na de aanslagen in Mumbay. De meerderheid vond het een heel slecht idee.

Bij de woorden extremist en terrorist trek ik altijd mijn zakwoordenboek. Altijd vergeefs. Te dom voor denk ik.

Dat lijkt me een pertinente onjuistheid. De Taliban in Afghanistan vormde in het geheel geen bedreiging voor alles wat zich buiten de islamitische wereld hield (strikt genomen zelfs niet buiten Afghanistan). In die zin sloeg Verhagen dit weekend ook weer een enorme flater door te beweren dat onze aanwezigheid in Afghanistan aanslagen in Nederland voorkomt, terwijl als er in Nederland een aanslag gepleegd wordt, dit juist waarschijnlijk te danken is aan onze aanwezigheid aldaar.

Iedereen begrijpt dat. Maar niet iedereen weet dat.

Overreactie in de zin van ‘zonder aanziens des burgers’.

Maar de oorzaak ben je wel degelijk zelf.

Dat zuig ik niet uit de duim, maar is al een paar jaar terug aangetoond in serieus leeswerk. Slate, Atlantic dinges en zo.