REALITY, the making of | pt. 02: Old Spice

Thomas van Aalten |

14:00 vrijdag 13 maart 2009

TAGS: blog-roman, Proza, Reality - the making of

Aflevering 2: Old Spice

Wat voorafging: Dian is bij Mark en Travis op auditie voor een ‘multimediale realityproductie’ geweest, alwaar zij een camera rectaal kreeg ingebracht om te kijken of zij wel voldoende Cleanema heeft gedronken. Cleanema, een drankje waarmee ontlasting volledig geur- en reukloos wordt, is hoofdsponsor. De voorrondes zijn inmiddels achter de rug. Dian zit nu met haar mede-kandidaat Monica in café-restaurant Dauphine.

‘Ik had eerst helemaal niet door wat ze nu precies van me wilden. Er waren een paar vragen, een paar psychologische tests en that’s it. Wat denk jij, Dian: kip of vis?’
‘Hmm?’
‘Welk gerecht zal ik nemen?’
‘O… sorry. Ik ben afgeleid. Daar, is dat Guy zelf of een look-a-like? Ze hebben in dat geval zijn haarlijn perfect nagebootst. Ik zou het mobiele nummer van de grimeur moeten hebben als het hem niet is.’
Monica draait zich voorzichtig om. ‘Mijn god, ik zie het verschil ook niet. Hij lijkt wel veel op het typetje.’
‘Nee, hij is het echt. Hij komt hierheen.’

‘Dames.’ Guy komt aan ons tafeltje zitten en wenkt de ober. ‘Business lunch?’
‘Zoiets,’ zegt Monica. ‘Ik heb ook net auditie gedaan.’
‘Auditie?’ Guy kijkt met een mengeling van interesse en verbazing, alsof ze er niet toe in staat zou kunnen zijn. ‘En waarvoor?’
‘Een nieuw crossmediaal project, ik kan er nog niet teveel over zeggen,’ zegt Monica  ontwijkend, terwijl Guy heus wel weet waar dit over gaat. Ik neem een slokje van mijn bubbeltjeswijn.
‘Toe maar.’ Guy pulkt aan zijn manchetknoop. Hij wrijft daarna met zijn hand over zijn gladde zonnebankbruine wang, om te voelen of zijn Wilkinson goed werk heeft gedaan. Guys handen zijn perfect, alsof ze zo uit het wassenbeelden museum komen. ‘Toch niet toevallig voor Lucifer Producties?’ Hij trekt zijn wenkbrauwen hoog op.
Ik zet mijn glas neer. Ik kijk
Guy lacht naar Monica. ‘Dus het is waar? Jij bent de derde kandidaat?’
‘En hier aan tafel zit kandidaat nummer vier,’ zeg ik en kijk vrolijk naar Monica, die duidelijk minder gelukkig is met mijn opmerking.
Guy kijkt van Monica weer naar mij. ‘Dames, wat vertellen jullie me nu? Wat een toeval. Te mooi om waar te zijn. Ik loop even Dauphine binnen voor een lunch en we hebben gelijk een match.’
‘Ik zag al in de Metro aangekondigd staan dat jij mee ging doen,’ zegt Monica. ‘Van ons is nog niets zeker.’
‘Hoe het ook zij, het worden twee mannen, twee vrouwen, wedden?’ zegt Guy en bestelt bij de ober een wodka. ‘Netjes in balans. Daarbij heb ik Joods bloed, heeft Troy iets Surinaams en zijn jullie ook verschillend. Ik zie het wel gebeuren.’
‘Het zou te gek zijn,’ zegt Monica. ‘Maar ik wil echt voorzichtig zijn…’
‘Jullie worden het. Allebei. Wedden?’

Eerder deze week evalueerde ik de eerste voorronde met Mark en Travis terwijl een cameraman om ons heen cirkelde en een geluidsman een zendermicrofoon zowat in mijn decolleté prikte.
‘We waren vooral nieuwsgierig naar je reactie. Heb je het al bekeken?’
‘Wat?’
‘Je reactie.’
‘Waar kan ik die bekijken dan…?’
‘O, dat staat al op YouTube.’
‘…Want?’ vroeg ik aarzelend. ‘Ook onderdeel van het assessment?’
Travis lachte en schudde zijn hoofd. ‘Grapje. Tuurlijk zetten we dat niet op YouTube. Dat zou niet eerlijk zijn. Maar we hebben het wel gefilmd. Kijk even mee.’
Travis klapte zijn minilaptop open en liet me naar een Quicktime filmpje kijken. Ik zat aan een tafel als “tafelgast” van de dagelijkse talkshow. Matthijs vroeg herhaaldelijk aan de andere gast, een bekende politicus waarvan ik de naam nu al niet meer ken, welk merk aftershave de politicus in zijn realitysoap toch steeds gebruikte. Op dat moment vroeg ik of het soms de sponsor was van zijn partij. De politicus keek ongemakkelijk, de presentator keek me vertwijfeld aan maar de presentator schoot in de lach op het moment dat het publiek lachte.
Travis stopte het filmpje.
Mark was terughoudender dan Travis, maar tegelijkertijd kleedde hij me uit met zijn ogen. Hij zat met zijn Blackberry te spelen en leek niet erg geïnteresseerd. Tot hij ineens aan me vroeg: ‘Waarom reageerde je zo fel?’
‘Wanneer?’
‘Toen de sponsor aan de orde kwam.’
‘Omdat ik het gek vond dat de politicus zo vaak aftershave op deed in zijn realitysoap. En ik dacht dat Matthijs dat ook vond.’
Travis lachte. ‘Dát was om de naam van het merk te noemen. Die talkshow wordt ook gesponsord door Old Spice, wist je dat niet?’
‘Is dat echt zo?’ vroeg ik voorzichtig. ‘Of neem je me in de maling?’
‘Wat mij betreft zijn we er wel uit,’ zei Mark kortaf en stopte zijn Blackberry weg. ‘Hoever ben je bereid te gaan?’
‘Zo ver als het project het vraagt.’
We schudden handen en ik had er een goed gevoel over. Aan het einde van de middag werd ik gebeld door een redactrice van Lucifer Producties met de mededeling dat ik naar de volgende ronde was. Ik moest samen met een Aziatische jongen in een panel zitten, een paar mensen nomineren voor de eliminatieronde zijn én een (nep-)oorlogsslachtoffer interviewen om daarna nog een lied van The Pointer Sisters – foutloos – te zingen. Ook dat ging me goed af.
Nu zit ik er definitief in, en het is een kwestie van tijd dat Monica er ook bij komt. Ze moet vanmiddag nog naar het Mediapark. Ze heeft wel totaal andere opdrachten dan ik gekregen, dus ik ben benieuwd.

‘En waar laat jij Dian naartoe leiden? Welke ontberingen moet zij in de toekomst ondergaan in dit multimediaspektakel? De Auteur neemt elke aanbeveling en suggestie in de commentbox aan. ‘