Van Buitenen deed vooral aan symptoombestrijding
Hieronder treft u een gastbijdrage van Arno Uijlenhoet: lijsttrekker Newropeans in Nederland.
Het is te betreuren dat Van Buitenen stopt als Europarlementariër. Europa heeft dit soort gedreven, moedige en gewetensvolle mensen hard nodig.
Toch komt het besluit van Van Buitenen niet echt als een verrassing. Hij is nooit echt een politicus geworden. In zekere zin is hij altijd de boekhouder gebleven. Hij bleef zijn pijlen enkel richten op financiële misstanden. De institutionele oorzaak van fraude liet hij ongemoeid. Als parlementariër had hij daar meer aandacht voor moeten vragen. In die zin heeft hij vooral aan symptoombestrijding gedaan.
Het fundamentele probleem in Europa is dat de machten in Brussel onvoldoende worden gecontroleerd. De Raad van Ministers onderhandelen achter gesloten deuren en de Europese Commissie hoeft geen verantwoording aan het Europese Parlement af te leggen. Met deze twee ongeleide kapiteins op het schip heeft het ambtelijk apparaat relatief vrij spel. In een dergelijk ambigu en gesloten systeem liggen vriendjespolitiek en fraude om de hoek.
Europa is een gesloten onderhandelingssysteem, een lobbycircuit gedomineerd door de lidstaten en hun nationale politieke en maatschappelijke elites. Wie misstanden wil aanpakken en liefst wil voorkomen, ontkomt er daarom niet aan de hegemonie van de nationale politiek in Europa te doorbreken. Om die reden is het noodzakelijk dat Europese politieke bewegingen aan de verkiezingen gaan deelnemen. Het Europees Parlement moet als volksvertegenwoordiging, in zijn kaderstellende en controlerende rol, in positie worden gebracht. Het wordt tijd dat de machten in Brussel beter worden gecontroleerd. Het wordt tijd dat de gesloten oester Europa wordt opengebroken en dat de burgers grip krijgen op de Europese besluitvorming. Pas wanneer dat gebeurd komt de transparantie dichterbij waarvoor Van Buitenen zo gestreden heeft.
