Waar zijn hackers nou helemaal goed voor?
Recent kreeg ik een folder van HAR2009 in de hand gedrukt. HAR is dat hackers evenement waar iedereen gezellig in tenten zit en over kabels struikelt in plaats van scheerlijnen.
Daardoor vroeg ik me ineens af hoe het nu staat met dat hele fenomeen hacken. Jaren geleden heb ik me daar erg voor geïnteresseerd, maar de laatste tijd was ik de ontwikkelingen uit het oog verloren. Ik vrees dat mijn naïeve illusie van een groep welwillende techneuten die in het belang van de wereld in het algemeen de gaten in de elektronische infrastructuur aan de kaak stellen en innovaties vinden bij de vleet hard uit elkaar gespat is. Waar denken die hackers in vredesnaam dat ze mee bezig zijn?
Laat ik de onderbouwing beginnen met een stuk tekst van de HAR2009 site zelf:
“As the world is more and more defined in terms of the technology of the internet, the once obscure political freedom-fights that hackers were involved in, have truly reached center stage. The next few years are about defending fundamental freedoms, and we better step to it, because nobody is going to do it for us.”
Een fraaie tekst vol van belofte. Eens zien hoe de diverse groepen hackers van tegenwoordig zich verhouden tot dit stuk proza.
Om te beginnen zijn er de script kiddies. Dat zijn eigenlijk geen hackers maar pubers die andermans tools gebruiken om vooral websites te kraken. Daarbij laten ze dan vaak een soort politieke boodschap achter. Ook wij hebben dat mogen meemaken.
Maar eigenlijk gaat het die script kiddies helemaal niet om die boodschap. Het gaat er gewoon om de meeste sites te defacen. Lekker macho meer scoren dan de ander. Weinig vooruitstrevend voor de wereld als geheel dus. En kom niet met het argument dat ze nuttig werk doen door te achterhalen welke sites lek zijn en dus beter beschermd hadden moeten worden. Dat is een argument als het om grote bedrijven of overheidsinstanties gaat. Maar 99,9% van de gehackte sites zijn klein en worden alleen maar gehackt door script kiddies zelf.
Dan heb je de copyrightcodekrakers. Dat zijn hackers die hun best doen om de beschermingsconstructies die zitten op DVD’s, CD’s of online digitale producten te kraken. Dit doen ze veelal uit frustratie omdat ze niet in staat worden gesteld een kopie te maken of iets af te spelen op één of ander obscuur linux systeem. Heel begrijpelijk, maar weinig nobel. De wereld schiet er weinig mee op. Sterker nog, er zullen dan weer mensen hard aan het werk gaan om nog betere en nog duurdere beschermingsconstructies te maken. Niemand blij.
En dan heb je ook nog de veel minder nobele codekrakers. Zij die het als hun levenswerk zien om vooral games te kraken zodat iedereen die naar hartenlust kan kopiëren. Lekker asociaal. Waarom zou je ook betalen voor het harde werk dat andere verrichten als het gratis kan? Jammer dat het daardoor duurder wordt voor de rest.
Vervolgens zijn de gatengravers. Dat zijn hackers die in alle mogelijke software beveiligingsfouten zoeken en daar dan de makers van die software fijntjes op wijzen. Een nuttige bezigheid. Maar tevens een gevaarlijke. Hoewel de makers van de software vaak tijdig het signaal krijgen dat er ergens een gat zit en die dan vervolgens met een patch dicht maken, duurt het soms een tijdje voor alle systemen met die software ook voorzien zijn van de laatste versie. Dat biedt onverlaten de mogelijkheid de gaten die anderen zo nobel ontdekt hebben alsnog te misbruiken. Gelukkig is het steeds vaker zo dat de meeste kennis van de gaten lang stil gehouden wordt tot het weinig relevant meer is.
Deze groep hackers zitten misschien een beetje in lijn met de uitspraak van HAR. Ze helpen in ieder geval de software veiliger te maken waar veel belangrijke systemen in de wereld op draaien. Maar om ze nu vrijheidstrijders te noemen….
De academische hackers kan je nauwelijks hackers noemen. Als je als afstudeeropdracht hebt om de OV-chipknip te kraken, is dat gewoon legaal testen. Wel heel goed dat het gebeurt, maar ze vallen toch eigenlijk niet binnen de gemeenschap.
Een bijzondere groep is de hardcore-nerd-hackers (mijn naam). Dat zijn hackers die proberen op de moeilijkste plaatsen te komen. To boldly go where no hacker has gone before. Gewoon omdat het kan. Op zoek gaan naar informatie over de aliens bijvoorbeeld, op de systemen van het Amerikaanse leger.
Fascinerend werk, maar de wereld heeft er meestal weinig aan. Sterker nog, volgens mij komt het grootste deel van de hacks nooit in de openbaarheid. Daar zijn ze te introvert voor. Bovendien hebben ze dan alweer een nieuwe uitdaging gevonden.
Dan zijn er de vandalen. Dat zijn hackers die het leuk vinden systemen te laten crashen. Stoer, geeft een gevoel van macht. Meestal is een DDOS aanvalletje genoeg. Soms zijn er wat complexere aanvallen voor nodig. Meestal laat het veel schade achter en een hoop frustratie. Waarom ze het doen? Ze zeggen dat het is om aan te tonen dat die systemen zwak zijn. Maar dan hadden ze ook net niet over de grens kunnen gaan om hun punt te maken. Ook weer gewoon ego waarschijnlijk. De wereld wordt er in ieder geval niet beter door.
Een problematische groep binnen de hackerswereld is die van de criminelen. Die gebruiken alle middelen die maar ter beschikking staan op hackgebied voor het “verdienen” van geld. Afpersingen, stelen, chantage en spammen door misbruik van systemen. Lijkt me duidelijk dat deze groep helemaal niet aan de definitie voldoet en dat dit fenomeen alleen maar meer problemen gaat veroorzaken.
Dan heb je nog de speciale kudde van nationalistische hackers. Chinezen en Russen zijn erg actief. De eersten breken graag in systemen van de Amerikanen in om geheimen te stelen en China verder op te stuwen in de vaart der volkeren. De Russen gebruiken het vooral om oude sovjet staatjes te pesten die niet aardig genoeg zijn. Wederom weinige nobele groepen hackers waar de wereld als geheel niet gelukkiger van wordt.
Na het noemen van al deze groepen is het misschien aardig als u ook nog even kennis neemt van de lijst met 10 beroemdste hackers volgens Webwereld.
Jammer toch? Zat er iets in de lijst waardoor de wereld vrijer, beter of gelukkiger werd? Geeft een van bovenstaande groepen hackers u een warm idealistisch gevoel?
Ik geloof er niet meer in. Volgens mij zijn en blijven het nerds die domweg gelukkig worden van geneuzel in de marge als het maar ingewikkeld genoeg is om stoer te doen tegen een andere nerd, een uitzondering daargelaten.
Nee, ik krijg pas weer geloof in de hackersgemeenschap als die ineens massaal een tegenaanval opzetten tegen al die spammende botnets. Of wanneer ze als Europese hackers zonder te knipperen met hun ogen die zuigende Russen uit de lucht hadden gehaald nadat ze het EU staatje Letland hadden aangevallen. Of wanneer ze twee weken voor iets als een Irak-oorlog geheime mailwisselingen tussen Blair, Cheney en Aznar hadden geopenbaard. Of wanneer ze alle Nederlandse straatlantaarns even het SOS laten knipperen om te laten zien hoe kwetsbaar onze infrastructuur is voor misbruik van buitenaf. Of als ze achteloos alle EPD’s van de Tweede Kamerleden in de publiciteit gooien. Of wanneer ze met een gekloond paspoort van Balkenende de douane passeren. Of wanneer ze laten zien waar minister ter Horst de laatste drie dagen zoal geweest is aan de hand van de positiebepaling op haar mobieltje.
Dan strijden ze tenminste ergens voor. Dan laten ze tenminste zien dat ze echt iets kunnen. Dan maken ze de ernstige en gevaarlijke zaken zichtbaar. Dan doen ze iets dat ook buiten de gemeenschap respect afdwingt.
Voorlopig ben ik bang dat de happy campers deze zomer toch vooral bezig zullen zijn met virtuele zelfbevrediging in die tentjes van ze. Het kruizen van een iPod met een DNS server zodat je met een vingerswipe van IPv4 naar IPv6 kunt gaan of zo.
Dit gezegd hebbende, meld ik me zo maar eens aan als spreker. Eens kijken of ik dat overleef.
Aan die hackers of crackers die oncontroleerbaar boos zijn geworden na het lezen van bovenstaande: Koel je woede in de comments, niet door het kraken van deze site. Dat laatste zou namelijk precies bewijzen dat het om ego gaat. Bovendien hebben wij ook wel wat beters te doen dan een 100% veilige site te bouwen.




