Fragmenten uit het danboek van Penelope Bijtring | 5-10-2019
Ik ben heel erg bezorgd om opa Holland. Toen hij vorige week voor onderzoek in het ziekenhuis was hebben ze hem er gehouden, omdat hij te veel verzwakt was. Nu blijkt dat er iets mis is met zijn darmen. Ik begrijp het niet helemaal, maar zijn nieuwe medicijnen tegen zweertjes in de dunne darm blijken zich aan de darmwand te hechten. Eigenlijk niet het medicijn zelf maar de dragers, een soort netjes van koolstofvezel. Als het medicijn er uit is dan nemen cellen in de darmwand de vrijgenomen plek in waardoor de netjes vastgroeien. Zo ontstaat er een laagje dat de opname van voedingsstoffen afremt. En opa at al niet veel. Toen ik hem zondag zag moest ik denken aan foto’s uit concentratiekampen of uit Afrika (alleen is opa niet zwart). Ik ben erg bang dat hij het niet overleeft. Maar toen ik zijn hand vasthield zei hij me dat iedereen een keer dood moet. En dat het nu zijn tijd was. Hij glimlachte, maar ik kon mijn tranen niet tegenhouden.
Deze week hadden we het bij Mundo Exterior over de bosbranden in Indonesië. Nou ja, bosbranden, eigenlijk staan de palmolieplantages in brand. We hadden het een paar weken geleden al over de mislukte oogsten in de VS en Azië gehad. Mevrouw Alikreuk voorspelde toen dat er voedselrellen zouden komen. En nu staan dus op Borneo en Sumatra en in Maleisië grote delen van de palmolieplantages in brand. De boze bevolking wil de grond weer terug om voedsel te verbouwen. Op LiveEarth zagen we directe beelden van een sateliet die boven de evenaar hangt. Er lag een deken van rook over het gebied. Jammer dat ik die thuis niet kan bekijken. In de les bespraken we de achtergronden van de problemen. Het blijkt dat in een heleboel arme landen gewassen worden verbouwd voor energieproduktie in rijke landen op grond die eigenlijk nodig is om voedsel te verbouwen. Met het gevolg dat de bevolking honger lijdt. Ik begrijp niet dat de regeringen daar zelf niet beseffen dat zoiets niet kan. Je kan je eigen bevolking toch geen honger laten leiden.
Bij Geografie ging de les over het bericht dat het water in de Noordzee iets kouder is geworden sinds de vorige eeuw, terwijl de luchttemperatuur juist gestegen is. Meneer Druivendak vertelde ons daarom over de warme golfstroom en de stromingen in de wereldzeeën. Een groot deel wist ik al dankzij de Explorer die ik elke maand in de bieb lees. Men is nu bang dat de warme golfstroom gaat afremmen door de enorme hoeveelheden zoet water die van Groenland afstromen. Daardoor zou het Noordzeewater kouder kunnen worden. Maar metingen geven nog geen bewijs voor deze gedachte. Misschien is het toeval. Voor het zwemmen zal het toch niet veel uitmaken. Sinds Elders twee jaar geleden op Ameland door een enorme krab in zijn voet is gebeten krijg je mij niet meer in troebel water. Ik wilde ook nog wat weten over de harde wind bij de storm van eergisteren, maar het weer behandelen we binnenkort. Onze wilg werd met boompaal en al uit de grond gerukt. En zelfs het dak raakte beschadigd, terwijl dat juist voor heel zware storm is gebouwd. Er was heel veel schade in Nederland. Ik vraag me af wat voor stormen we krijgen als de temperatuur straks echt twee graden hoger is. Deed me denken aan dat boekje dat ik een keer van oma Gruitje geleend heb. “De wind van nergens” heette het geloof ik. Daarin wordt verteld hoe het zonder aanwijsbare oorzaak keihard gaat waaien, zo hard dat alles behalve een tank wegwaait. Toen stelde ik me al voor dat we in afgeronde bunkers zouden gaan wonen waarvan het dak kon zakken zodat het huis egaal glad zou worden. Misschien moeten we ook wel zo gaan bouwen in de toekomst.
Van de week zag ik op tv dat de staatsgreep in Namibië vorig jaar nep was. Het waren Zuid-Afrikanen die voor de regering van Zuid-Afrika werkten. Dus Zuid-Afrika kwam het land helemaal niet te hulp, maar pikte het gewoon in. Vanwege de enorme voorraden erts en olie die er in de grond zouden zitten. Volgens mama was het meteen al duidelijk dat die Adobe Andreas een klein hitlertje was. Maar dat het zonder de steun van China nooit zover gekomen zou zijn. Ik zal bij Geschiedenis toch eens vragen hoe dat precies zit.
Timoes is erg mager geworden. Sinds haar darmoperatie heeft ze niets meer gegeten. Gelukkig probeerde ze vanmorgen een beetje lever uit blik. We willen haar niet meer buitenlaten zolang de afdekking van onze vuilberg niet hersteld is. Maar het is wel zielig want ze staat de hele dag voor de deur te jammeren. Een leuke bijwerking van haar operatie is wel dat ze nu altijd op mijn bed slaapt.
