Terreur op de terugtocht?
Hoe gaat het nu eigenlijk met terrorisme in de wereld? Met enige regelmaat krijgen we van ons landsbestuur te horen dat er weer extra maatregelen nodig zijn om terrorisme te bestrijden. Maar zijn al die extra maatregelen wel nodig?
Een indicator daarvoor is het aantal slachtoffers wereldwijd van terrorisme. Maar hoe tel je dat precies?
De laatste tijd is het wat stil qua cijfers. Maar tot in 2006 bereikten ons cijfers van een alsmaar groeiend aantal slachtoffers. Dit werd door sommigen aangegrepen om te wijzen op het falen van het anti-terrorisme beleid van na 2001. Maar het was tevens een goed argument om de strijd met het terrorisme nog wat steviger in te gaan. Hier een grafiek van de slachtoffers gemeten door drie verschillende instituten:

Een onderzoeker aan een universiteit in Canada zet nu serieuze vraagtekens (via) bij die getallen. Zijn belangrijkste argument is dat je Irak (en mogelijk Afghanistan, maar dat noemt hij niet) niet mag meetellen in de bewuste statistieken. Aanslagen in Irak zijn onderdeel van de oorlog die daar uitgevochten wordt. Een oorlog die bovendien is uitgelokt.
Trek je alle slachtoffers in Irak af van de bekende statistieken hou je het volgende staatje over:

En dat geeft toch een heel andere indruk. Kennelijk is terrorisme wel een blijvend fenomeen, maar ligt het hoogtepunt alweer achter ons.
Uiteraard kan je dan discussieren of dit juist komt door het beleid en dat je dit nog wat langer moet volhouden. Maar je kan tevens vraagtekens zetten bij rechtvaardiging van nog verdergaande maatregelen. Zijn er dan niet betere dingen waar we aandacht aan kunnen besteden.
Overigens geeft het Canadees rapport ook aan dat het qua conflicten in de wereld de laatste tijd ook beter gaat. Toch ook wel eens aardig om te lezen.
Maar misschien verandert dat binnenkort weer.

