[...] dat de wereld veranderd is en krampachtig de laatste centjes probeert weg te schrapen bij de verkeerde mensen. Veel blogs die alleen maar helpen artiesten in de schijnwerpers te zetten en bekend te [...]

Er is een verschil met vorige gevallen. Toen ging het om embedden van plaatjes, waarbij je niet kon zien dat ze op de site van een ander stonden. Bij YouTube-embed, of een last.fm-flashplayer is dat niet het geval.

Artiesten *kunnen* zelfs vaak geen toestemming geven voor gratis plaatsing. Zelfs een CC-licentie is geen enkele garantie dat de persoon op wiens site het embedden plaatsvindt niet alsnog wordt aangeslagen door Buma.

Door die onduidelijkheid en onzekerheid betekent dit feitelijk dat je als weblogger niets zou kunnen plaatsen wat muziek bevat, ook niet als de artiest toestemming geeft. Kortom: YouTube,Last.fm en aanverwanten zijn in de hele wereld te gebruiken met toestemming van de makers, alleen in Nederland rekken we de ooit volstrekt logische regels alleen maar verder op – niewt omdat dat past bij het medium en een rechtvaardige regeling wordt, maar gewoon omdat we het kunnen. Het is dus tijd voor nieuwe regels als Buma in verouderde regels een vrijbrief ziet om zoveel mogelijk mensen de stuipen op het lijf te jagen en te kijken hoe ze zsoveel mogelijk geld bij elkaar kunnen graaien.

Ik pleit dus niet voor totale anarchie op het internet als het om auteursrechten gaat, maar wel voor duidelijke regels en erkenning van bijvoorbeeld CC-licenties. Buma leunt nu achterover en zegt geen nieuwe regels nodig te hebben. Dat daardoor geen enkele rechtszekerheid bestaat – je kunt als ‘embedder’ nooit helemaal zeker zijn van de status – komt hen prima uit omdat ze dan tactieken als deze kunnen toepassen door de roepen: “U bent schuldig, toon maar aan dat het anders is” – zonder iets te specificeren.

Het is ook niet aan Buma/Stemra geld te vragen voor illegaal kopiëren. Buma/Stemra kan alleen geld vragen voor legale kopieën, voor zover ik weet. Het geven van boetes is strikt voorbehouden aan de staat.

Feit blijft dat een werk in een nieuwe context inbedden, of dat nu via deeplinking gebeurt of met een kopie, een nieuwe openbaarmaking is: er wordt een nieuw werk gemaakt dat een afgeleide is van een bestaand werk. Dat leken zowel de auteur als sommige reaguurders te willen bestrijden.