Pjotr Lesjtsjenko – voor alle fans

In de film ‘Darwin’s Nightmare’ is een bijrol weggelegd voor een viertal Russische piloten. Ze vliegen met een Iljoesjin 76 de halve wereld over met schimmige handel. Aan het Viktoriameer laden ze vis in, en soms brengen ze daarvoor wapentuig mee terug. “In Europa krijgen kinderen met Kerst verse vis uit het Viktoriameer”, zegt Dimitri. “En hier krijgen de kinderen met kerst tanks. Ik heb er geen woorden voor”.

Eerder in de film zit een van de vier piloten in de schaduw van het vliegtuig wat onderdelen op te poetsen. Hij haalt een cilinder uit de straalmotor en sleutelt wat aan een paar onderdelen. De meegebrachte radio speelt een deuntje dat de mechanicus meefluit. Uw correspondent in Rusland, die zelf nog regelmatig met dergelijke vliegtuigen de voormalige Sovjet-Unie doorkruist, dook voor u de deuntjes op.

Tumanno na Dushe In de vrije vertaling: ‘Krassen op de ziel’

Eh drug guitara ‘He, vriend gitaar!’

Wat de oorlogsjaren betekenden voor Pjotr en zijn restaurant, vermelden de hoesteksten van de cd’s helaas niet. Wel dat hij in 1942 “gewoon” voor volle zalen optrad in zijn geliefde Odessa,dat inmiddels was bezet door het Roemeense leger, die aan de kant van de nazi’s tegen de Sovjet-Unie vochten. Daar ontmoette hij zijn tweede echtgenote Vera. Waar Zinaïde en hun kind gebleven waren, vermeldt de geschiedenis niet. Het restaurant in Boekarest bleef draaien, ook nadat de stad in 1944 in handen van het Rode Leger viel. De Sovjet-bezetters bleken zijn muziek te kennen en met name generaal Boelganin was er dol op. “Chez Lechtchenko” werd wederom een trefpunt, ditmaal van hoge Sovjet-officieren en hun dames. Ze zongen de weemoedige zigeunerliederen uit volle borst mee en dansten tot diep in de nacht op zijn tango’s. Maar in het voorjaar van 1951 sloeg het noodlot toe. Generaal Boelganin viel uit de gratie bij Stalin en verdween uit Boekarest. Kort erna werd Lesjtsjenko tijdens een optreden in zijn eigen restaurant bruut gearresteerd en afgevoerd naar een concentratiekamp buiten de stad. Daar overleed de Koning van de Oekraïense tango op 16 juli 1954, 56 jaar oud.

Lees de rest van een verhaal over Lesjtsjenko in het ‘Oekraine Magazine’ uit het najaar van 2003

Op zijn sterbed schijnt hij gezegd te hebben: “Ik ga nu vrienden, maar ik laat jullie mijn Hart”