Vrijdag Vraag – Openingszin boek

Elke keer als hij zich er toe zette om het verhaal te vertellen, lukte het hem niet om een eerste zin op papier te krijgen en gooide hij al snel het bijltje er weer bij neer.

Vervuld van eindeloze overkant sloot zij haar ogen.

Op die manier wordt de tweede zin vooral jouw (des lezers) zin, en die wil iedereen bijzonder graag te weten komen.

Voor de kenners, dit is een variant op het debat met de lezer. Voor het eerst zeer goed gedaan door Denis Diderot, Jacques de Fatalist

God is een definitie van de mens. Alles dat de mens niet begrijpt is God. Alles dat de mens wel begrijpt is ontnomen aan God.

@11: Hey, dat was de openingszin in het manuscript van 3!

“W8 ff, xal j 1s vrtln wt d toekmst vn dit blog =”

Voor de alom gelauwerde schrijver Cees N was de gedachte dat de eerste regel van zijn goedjenieuwe roman van alle Sargasoreaguurders een OK-stempeltje moest krijgen een absolute nachtmerrie maar Tine dacht dat dat een eitje zou zijn.

‘Als ellende een kameel is, hebben jullie drie bulten’ schreeuwde John, terwijl hij verdween richting de horizon, langzaam steeds onzichtbaarder wordend in een wolk woestijnzand.

‘Ach’ dacht Marieke, ‘het begin is niet zo belangrijk, maar het eind wel’.

Dit stadje is immers juist gelegen op de grens van die twee landen, welke vooral volgens ons, de Partij Voor Vrijheid, weer tot een geheel moeten worden verenigd. Limburg moet weer terug naar het grote Duitse moederland, en dat niet op grond van de een of andere economische overweging. Neen, neen: ook zelfs indien de hereniging, economisch gezien, geen baten zou afwerpen, ja, zelfs indien zij nadelig zou zijn, moet zij toch plaatsvinden. Eender bloed behoort thuis in Een Rijk.

“Hè!?” riep hij, eerst nog verbaasd maar daarna vol afgrijzen, na klikken op het politiek correcte linkse groene gifkikkerblog waar hij zure gram placht te spuwen. “Hè, hallo?!!, en nam een ferme slok koffie uit zijn lievelingsmok die hij zojuist met koud water had afgespoeld om energie te besparen. “Ttis toch geen ”toegestaane HTML- tags” onder het reactieveld??! Met 2 a’s? Ja hoor tis met één a ja ik weet het zeker 1 a, “toegestane” is het met 1 a”, en dacht aan de tekst in brief die een Hagenese conciërge ooit richtte aan een campinghouder omdat hij zijn zelf getimmerde stacaravan moest weghalen. “En blef met je klaûwe van mun staankaaraavaan af andes kom ik je ferbauwe”. Ja, en hij had ook al een aantal malen met img, a href, /groter dan, /kleiner dan tekens getracht een plaatje te uploaden van het (gebruikelijke) adres waar deze gehost was, maar na preview indrukken verscheen er niks.

Hmm, zou hij het nu apart per meel melden of alles gewoon open en bloot op het blóg schaamrood bezorgen? “Tik” deed de waterkoker ten teken voor het vierde bakkie. En zou hij zijn mok nu wél of niet met warm afwassen?, ’t werd er tenslotte een beetje bruinig op zo rond de rand en het oor. “Potverdorie nog es an toe zeg, wat sta ik me daar ineens voor een dilemma’s zo vroeg op de morgen rot op” en keek vervolgens besluiteloos uit het raam.

Buiten was het waterkoud, ja, er zat zelfs vaag vorst in de lucht (zeiden ze). Hij zag zich in gedachten weer met de handen op de rug zwieren over de stijf bevroren ijsvlakte, pegels en witte rijp aan neus en wollen muts…jááá…

Twee vingers naar beneden een rondje 34,5…fuck maar met je a’s…

Openingszin? Boek? Een asgrauwe wolk vormde zich boven haar hoofd.

Eerste zin van het kinderboek waar ik al jaren mee aan het kloten ben:

‘Het leek wel alsof de hele wereld van de mensen was.’

Eerste zin van mijn non-fictie boek dat hopelijk medio volgend jaar verschijnt:

‘Nieuwe dieren zijn helemaal niet nieuw.’

Ik weet nog dat ik een mooie opening schreef voor een verhaaltje op de lagere school. Dat werd toen afgestraft door de meester met de opmerking in rood “Zelf verzonnen?”.

Waarom ben ik hiermee begonnen?

De twee reaguurders verschenen uit het niets, slechts enkele alinea’s van elkaar verwijderd, op een smal, groenverlicht kolommetje; een paar tellen bleven ze roerloos staan, met hun reactie op de borst van de ander gericht; toen herkenden ze elkaar, verstopten hun reactie onder de sargassotagwolk en verlieten elkaar haastig in tegengestelde richting.

In den beginne…

Ha, Cole #43 kent die (vijf) Penguin boekjes ook ;-/

De grote vaart heeft eeuwen problemen gehad met het vinden van bemanning. Bezoekers van havencafe’s werden dronken gevoerd en ondertekenden een werkovereenkomst om voor lange tijd aan te monsteren. Angst voor het onbekende was de oorzaak voor de onwil om mee te reizen naar nieuwe bestemmingen. Wellicht was de aarde plat en stortte het schip in een onafzienbare afgrond of ontlaadde Gods toorn zich in woeste elementen en zou het schip zeker gaan zinken.

Tjonge…ik heb geen openingszin..maar ik heb wel zin! Heb jij een opening?