“Ranti bedankt!
De een roept vrijheid van meningsuiting, de ander roept dat het beledigend is. Wat je ook van de foto’s van de Iraanse kunstenares Soorah Hera vindt, doet er eigenlijk niet meer toe. Alle voors en tegens zijn al zo uitgemolken dat ik er geen woord meer over vuil maak. Je hoeft ze overigens niet eens meer te gaan bekijken, want op televisie vloog de ene na de andere foto al over het scherm. Feit blijft wel dat onze museumdirecteur Ranti Tjan nogal impulsief heeft gehandeld door de foto’s juist nu in Gouda uit te nodigen. Publiciteitsstunt of onnadenkendheid? Een kwestie van Bad Timing wat mij betreft. De commotie die hierdoor is ontstaan aan de vooravond van Gouda’s grootste evenement, Kaarsjesavond, als er zo’n dertigduizend mensen op de been zijn, heeft een enorme impact gehad en bovendien een hele politiemacht op de been gebracht. Natuurlijk zijn de dreigementen uiterst verwerpelijk, maar je moet er tegenwoordig blijkbaar rekening mee houden. Door de stunt van Ranti heeft hij niet alleen de problemen over zichzelf afgeroepen, maar heeft hij er ook nog eens ons probleem van gemaakt. We roepen wel dat we meer blauw willen op straat, maar dit was echt teveel. Bewaking bij het museum, onze burgemeester, alle buitenlandse gasten en talloze ‘no go zones’. Vrijheid van meningsuiting is een gemeen goed, maar zo is ook persvrijheid een lang verworven recht. Door alle veiligheidsmaatregelen van afgelopen kaarsjesavond, heb ik weinig gemerkt van deze persvrijheid. Ik ben behoorlijk in mijn bewegingsvrijheid als pers belemmerd geweest en heb ik mijn werk niet naar behoren kunnen uitoefenen. Dus bedankt Ranti. Als je overigens weer zoiets bedenkt, denk dan eerst even na over de gevolgen. Vrede op aarde!
Marianka Peters

Zo zie je maar, aan alles zit een keerzijde.

Een museumdirecteur die een kunstwerk in (tweede instantie nota bene) afwijst op politieke gronden is zijn vak onwaardig.

Wim van Krimpen kan beter met pensioen gaan.

Te vaak wordt het m.i. afgedaan met “kunst moet provocerend zijn”, als argument dat kunst nooit tegengehouden mag worden. Terwijl voor kunst net zo goed geldt wat voor andere vormen van vrijheid van meningsuiting geldt:
1. de grenzen zijn ruim, maar ze zijn er wel degelijk;
2. voortdurend de grenzen van die vrijheid opzoeken is niet altijd verstandig.

Dat geldt voor Wilders c.s., maar net zo goed voor kunstenaars. De kunstenaar die flyers verspreidde waarin op quasi-officiele toon werd gevraagd illegalen aan te geven kan m.i. niet met het argument “het is kunst” doen alsof alle onrust bij ointvangers niet aan hem ligt. Ook de zgn. herdenkingsplekken met een foto van Wilders waren weliswaar niet strafbaar, maar wel behoorlijk smakeloos.

Ja, een kunstenaar kan extra vrijheid claimen, zoals een columnist dat ook kan, maar er zijn grenzen, ook voor een kunstenaar.

Zijn die grenzen er niet, dan kan immers iedereen onder het mom “kunst” alles zeggen, zonder enige terughoudendheid. Of is er dan ineens weer een elite die gaat bepalen wat wel kunst is en wat niet? Belediging in operavorm is kunst, als rap is het strafbaar?

Het bovenstaande doet niets af aan de kritiek op de directeur van het Gemeentemuseum, want daar gaat het juist om de wijziging van opvatting. Maar wat de kunst zelf betreft: ook een kunstenaar zal moeten accepteren dat er grenzen zijn, en zelfs dat die soms krapper zijn dan anders.

Vrijheid van meningsuiting is niet absoluut, en is dat nooit geweest. Ook niet voor kunst.

De beste man had het over “zich niet met politiek te willen bemoeien”, naar mijn mening is juist het niet tentoonstellen naar aanleiding van protesten een meer politieke daad dan dit wel tentoonstellen.

Dat deze werken voortkomen vanuit de Islam zelf maakt het een waardevoller project dan wat Wilders of een andere buitenstaander ooit kan doen.

Het tentoonstellen van kunst, waarover natuurlijk getwist kan worden wat het nu precies is, maar waar we nooit uit zullen komen, mag nooit worden tegengehouden door religieuze fanaten, mensen die zich om wat voor reden dan ook beledigd voelen of omdat het “tegen de goede smaak” in gaat.

Ten aller tijde zullen er mensen zijn die zich tegen bepaalde (kunst)werken zullen verzetten, echter kunst heeft vaak de taak om aan te zetten tot overpijnzingen en ik vind het derhalve zeer jammer dat deze tentoonstelling niet door gaat.

De “vrijwillige” inperking van museumdirecteuren, politici, columnnisten en andere (kleine)kunstenaars moet afgelopen zijn.

–
Martijn

Kan me niet voorstellen dat iemand dit soort “kunst” koopt behalve een overheids instelling.

Een afwijking is een afwijking, daar heeft de religie wel een punt, betekend nog niet dat je het moet dramatiseren in de kunst.
Iedereen wordt gediscrimeerd om andere redenen.