Tweede Kamerleden zijn mediajunks – 3

[i]Zelden werden structurele zaken aan de orde gesteld.[/i]

Voor structurele zaken zijn ook helemaal geen kamervragen nodig want die komen wel aan bod tijdens het gewone kamerwerk. Het zijn juist de onderwerpen die buiten de gevestigde thema’s vallen waarvoor het moeilijk is aandacht te krijgen. Kamerleden gebruiken de toevallige media-aandacht als middel om gehoord te worden.

Je zou daar een vollediger beeld van kunnen krijgen door te inventariseren voor welke onderwerpen er volgens hun te weinig aandacht is en voor welke onderwerpen ze een eventuele media-aandacht zullen aangrijpen om ze op de agenda te krijgen.

Nog niet.

Steeph, hoe definieerde jij “incidenteel” en “structureel”?

(Spamfilterrr!) + Larie & co, zie ook de vrije tribunes “Separatisme of onderhandelingen?” van Marc Hooghe (KUL) in De Morgen van 28/8, blz. 16. Of “Welke toekomstperspectieven heeft België?” van Benoît Bayenet (ULB), Henri Capron (ULB) & Philippe Liégeois in De Standaard van 29/8, blz. 16 (klikmelink), die terecht de vraag stellen wannéér het eindelijk genoeg zal zijn voor sommige (de meeste) Vlaamse separatisten…

Dus als ik het goed begrijp zijn kamerleden makkelijk scorende populisten die als lemmingen meedeinen op de golven van de media. Hmm, en dus geenszins luie varkens. En een verschijnsel van de laatste tijd. Hij’s fijn.

En wat vinden ze er zelf van? Die kamerleden. Oké, burgerjournalisten, maar mogen jullie ze niet bellen? Een mail verdrinkt w.s. in de automatische beantwoordbak. “Ik ben Steeph van Sargasso… afijn je-weet-wel: die van de constante van O…uijzen…zeg X, hoe zit dat nou…met die kamervragen.” Hhoe bedoellu? “Nou, hier en hier en hier…en dáár…75 % gewóón uit nieuwsberichten overgenomen!…nou?” Ja eeh kijk es hier eeh…(en dan komt er weer een gedraaikont dat wil je niet weten). En dan maar ophangen met: “O, dan is het goed”…want…

O o o, almaar meer deukjes in onze democratie.

Nog even en we zijn een Bananenrepubliek.

Kijk, een volksvertegenwoordiging zit er om debatten te voeren, te controleren etc etc. Ze krijgt mails van burgers, ze praat met burgers en verzamelt (als het goed is) aan alle kanten informatie.

Gezien het huidige mediatijdperk is de capaciteit van het onderzoekende netwerk groter dan de gemiddelde politieke fractie op zichzelf. Dus zal het aandeel eigenlijk per definitie hoger liggen. Zou het lager liggen dan kun je je zelfs afvragen of de vertegenwoordiger zijn taak wel doet…

Je kunt namelijk ook zeggen. Dit is mijn volksvertegenwoordiger, met deze en deze filosofie. Alles wat daar niet aan voldoet moet van mij bevraagd en onderzocht worden. Dus zou ik het raar vinden als er een bericht in de krant staat, en mijn volksvertegenwoordig vraagt daar niet iets over.

Ik verwacht wat dat betreft van mijn volksvertegenwoordiger dat het een mediajunk is. En ik verwacht van hem ook dat hij zelf op onderzoek uitgaat, daar waar de journalistiek het laat liggen, of er geen brood in ziet.

Nog een punt. Kleine burgerproblemen spelen veelal op gemeentelijk niveau, dus is het voor een landelijk Kamerlid veelal niet mogelijk om direct iets te doen met een specifiek probleem van één iemand. Daarvoor moet ook een landelijke trend zijn. En als iets een landelijke trend is, of een landelijke gebeurtenis waarvan het redelijk is aan te nemen dat er vragen over gesteld kunnen worden, dan kun je er donder op zeggen dat de journalistiek er waarschijnlijk al eerder bij was, doordat zij zich puur richten op nieuwsmaken, en de volksvertegenwoordiger ook nog bezig is met het echte doorrekenen, onderzoeken, debatteren, alternatieven bedenken etc etc.

Hence, de media is voor hun van groot belang. Belangrijk is dus welke vragen zij stellen, belangrijk is welke inslag ze nemen en dat ze hun ideologie op orde hebben. Dat ze een coherent verhaal kunnen vertellen, en begrijpen hoe ze de informatie uit de media te moeten interpreteren en welke actie ze daarbij moeten nemen.

Dit betekent niet dat er geen oppurtune vragen zijn.

@Filostoof #13 “Ik verwacht wat dat betreft van mijn volksvertegenwoordiger dat het een mediajunk is. En ik verwacht van hem ook dat hij zelf op onderzoek uitgaat, daar waar de journalistiek het laat liggen, of er geen brood in ziet.”

Ten eerste hebben we hier daadwerkelijk niet met volksvertegenwoordigers te maken. Deze vertegenwoordigers zijn vertegenwoordigers van een partij en niet van de mensen die op hen gestemd hebben. Daarom wordt ons systeem ook wel een particratie genoemd.

Ten tweede: ik verwacht dat iemand die namens mij landsbelangen voor zijn rekening neemt (wat niet zo is, zie hierboven) dan ook daadwerkelijk met bijde voeten, tot zijn kin toe, in de samenleving staat. Dat wil zeggen dat hij, op zijn gebied, een actief lid moet zijn (geweest) van het deel samenleving waar hij op toe ziet. Hij moet dus niet een mediajunk zijn, maar iemand die weet wat er nodig is om dat gebied zichzelf meer te kunnen laten ontplooien. De media moet hierin louter bijsturend zijn, en dan niet perse voor de politicus, maar meer voor het soeverein.
De media die de politiek stuurt is naar mijn idee zeer gevaarlijk. Helemaal omdat de media niet kan bestaan zonder reclame inkomsten, waardoor zij dus een speeltuig van de grootbezitters is.

om dat gebied zichzelf meer te kunnen laten ontplooien.

pardon?

De media moet hierin louter bijsturend zijn, en dan niet perse voor de politicus, maar meer voor het soeverein.

pardon?

KRAAATSJ. Treb ontspoord.

Dat is me nu een te lang verhaal @Treb, het spijt me. Je toont veel inlevingsvermogen, maar weinig praktijkgevoel voor de verhouding en verantwoordelijkheid van 2e Kamer, regering ten opzichte van de media.

@Treb 20 je hebt volledig gelijk. En daarom neem ik ook alles terug. Met excuus zelfs. Want wat ik aan de orde wou stellen is zo eenvoudig niet. Ik heb hier iets van geleerd. Ik ga graag in op een volgende post van je. Groet!

Gaat de constante van Steeph ook op voor Sargasso?