Nog even los van de vraag of dat de implicatie is van het citaat (dat hangt af van je vertaling van het Engels: Je kunt het lezen als een feitelijke historische beschrijving, of als een oordelende bveschrijving: Het had ook niet anders gekund), hebben verschillende mensen hierboven gezegd dat iemands christelijke achtergrond hem niet automatisch tot een betere wetenschapper maakt. Dat lijkt me voldoende antwoord op deze (uitleg van de) quote.

Veel vroege wetenschappers werden er (mede) door gedreven om de goddelijke orde in de kosmos te ontdekken. Newton was bijvoorbeeld behoorlijk gelovig. De natuurwetten werden gezien als een onderdeel van Gods plan. Langzaam maar zeker bleken de uitkomsten pijnlijker te worden voor de dogma’s van de kerk en ontstond een verwijdering.

Of er iets speciaals is aan het Christelijke geloof dat dit mogelijk maakte is maar de vraag. Maar om te beweren dat er geen enkel verband is geweesr tussen het geloof en het ontstaan van de exacte wetenschap getuigt van gebrek aan kennis.

De geijkte opmerking over het kwaad van het westen is irrelevant voor een eventueel verband tussen kerk en het ontstaan van de wetenschap. Voor het onderdrukken van andere mensen daarentegen is het christelijk geloof in het geheel geen voorwaarde, zie de wereldgeschiedenis.

Maar op de keper beschouwd gaat volgens mij niemand in op de implicatie van de quote dat de joden noch de islamieten het vermogen zouden hebben een “Newton” te hebben. Dat impliceert een grote waardering voor Newton en een overschatting van het christendom. Een (zelf)overschatting die niet nieuw is: de christenen zijn de besten, de mooisten en de sterksten.

Gegeven de RK-vervolging van wat Keppler, Copernicus en met name Galileo (die wel wordt gememoreerd, dank @MP) hebben bedacht in gedachten is de quote toch wat hypocriet. En dat in het jaar 2000.
En Jacobine mag me wat warrig vinden, maar wie de koppeling tussen deze quote en de christelijke vervolging van joden en moslims niet ziet mist iets of heeft een blinde vlek in de geschiedenis. Maar misschien zoek ik te ver. In een volgend log komt dat zijdelings ook weer aan de orde.

Helaas kon ik niet aanwezig zijn tijdens de discussie zelf. Bij mijn volgend log – ja hoor jacobine, als de redactie het toestaat en zo god het wil – zal ik dat vrij zeker wel zo zijn.

Volgens mij werkt religie zo wel heel sterk om groeperingen te vormen, ook al is het op basis van slechts een zeer beperkte set overeenkomstige denkbeelden (die mogelijk niet eens zo belangrijk zijn, zoals de symbolen i.p.v. hetgeen waar die symbolen voor staan). Dus dat bijvoorbeeld groepsvorming christen – niet christen sterker is dan groepsvorming progressief – conservatief. Dat terwijl misschien bij de laatste het om een grote set belangrijke overeenkomstige denkbeelden gaat. Dus bijvoorbeeld dat zowel de progressieve christen als de conservatieve christen op dezelfde christelijke partij stemmen, i.p.v. op een progressieve respectievelijk conservatieve partij te stemmen.

Vergelijk het bijvoorbeeld met voetbalsupporters, die supporter zijn van een club. Als je de spelers en trainers van Ajax en Feyenoord zou omwisselen, dan zouden de supporters denk ik niet meegaan. De (naam van de) club weegt zwaarder dan de spelers en trainers. Dat vind ik merkwaardig.

Door groepen te vormen kan je macht opbouwen, en door je bij een groep aan te sluiten steun je die macht, maar als we dus makkelijk groepen vormen op basis van criteria die er naar mijn mening weinig toe doen – zoals een naam, een (huids)kleur – dan zijn we dus weinig kritisch bij het verlenen van steun en het geven van macht. Het lijkt mij onwaarschijnlijk dat wij hiermee hetgeen voor elkaar krijgen wat we echt belangrijk vinden, ook aangezien het machtsmisbruik vereenvoudigt.

Aan de andere kant vormen zeer ‘kritische’ mensen – zoals wetenschappers en progressieven – maar erg moeilijk groepen, omdat er altijd wel iets te vinden is waar ze over van mening verschillen, en dan vinden ze al snel dat ze niet tot een bepaalde groep behoren. Maar als individuen hebben ze maar weinig macht. Volgens mij is er dan ook minder groepsdruk, aangezien er geen duidelijke groep is. Ze vormen geen machtsblok en daardoor kunnen ze moeilijk tegenwicht bieden en komen ze maar moeilijk aan de macht. Dat lijkt mij toch iets om rekening mee te houden. Dit is volgens mij ook wat Dawkins nastreeft, een groep vormen op basis van enkel het criteria atheïst te zijn, om zo een groot machtsblok te vormen dat tegenwicht kan bieden.

Als hij het christendom zou willen verbieden. Hij is niet aardig voor christenen en scheldt ze de huid vol, maar ik heb hem nooit voor een verbod op het christendom horen pleiten.

[quote]Gelukkig komen ook alle nare uitwassen van Christenen kwamen nog even snel aan bod[/quote]

Daar ging de aflevering ook over.

En “De staat zou het alle gelovigen moeten verbieden om kinderen op te voeden”-Dawkins is ook gewoon intolerant.

Bron: [url=http://www.barna.org/FlexPage.aspx?Page=BarnaUpdateNarrow&BarnaUpdateID=263/] Barna Group[/url]

Die twee Amerikaanse republikeinen die aan het woord kwamen, waren naar mijn mening oprecht bezorgde mensen, maar de rest van de aflevering was erg tendentieus.

Het is echt flauw – duidelijk de mening van Tegenlicht redactie zelf – om een atheïstische preker als Richard Dawkins te gebruiken om je punt te maken. Dawkins klaagt dat hij intolerant wordt genoemd. Nou heeft hij naar mijn mening 100% gelijk en moet hij alles kunnen zeggen, maar klaag dan niet dat je intolerant wordt genoemd. Ik vraag me oprecht af wat de betekenis van intolerantie dan wel is volgens Dawkins. Ook toont hij zich een ware onheilsprofeet door te stellen dat Amerika af kan glijden naar een theocratie. Yeah, right. Net als Bernard Lewis die vorige week stelde: “Europa gaat ten onder aan de Islam!” Een beetje vertrouwen in de eigen Westerse cultuur kan geen kwaad, denk ik dan.

Gelukkig komen ook alle nare uitwassen van Christenen kwamen nog even snel aan bod: homeschooling (=christenindoctrinatie), redneck Limbaugh op de radio, pseudo-journalist en Nederland-hater Bill O’Reilly en zwetende, geldsmekende predikanten, die waarschuwen voor een almaar naderend armageddon. Tenslotte wordt alle onheil nog even aan de Republikeinen en – onvermijdelijk – aan Bush gekoppeld.

Wat te denken van de goede aspecten van Christenen sterke, sociale verbanden, hardwerkende mensen, sterke voorvechters van democratie, etc. Niks van dat al. Het is mijn vak niet om documentaires te maken, maar is nuance aanbrengen geen deugd of zo?