Pff.. Scilnv, wat heb je net aangehaald? Dat de school in haar expliciet opgestelde gedragscode niet heeft duidelijk gemaakt dat het systematisch weigeren van een hand strijdig is met wat de school van haar werknemers verwacht. Anders gezegd: het CGB verwerpt het ontslag van de moslima omdat de gedragscode van de school niet expliciet vermeldt dat haar gedrag onwenselijk is.

Dus als ik bij mijn werk een bepaald onwenselijk gedrag weet te verzinnen dat niet expliciet door de gedragscode wordt afgekeurd (om de minuut ‘gore klootzak’ fluisteren, bijvoorbeeld), dan ben ik gevrijwaard van mogelijk ontslag? Lijkt me niet: natuurlijk loopt die gedragscode altijd achter op de dagelijkse praktijk, dat is namelijk eigen aan schriftelijk opgestelde regels. Maar dat verandert geenszins de onwenselijkheid van mevrouw’s gedrag.

Dat weet ik niet, maar de CGB laat in haar oordeel wel de huidige omgangscode van de school meewegen: “Tevens wijst de Commissie erop dat de norm op gespannen voet staat met de omgangscode van verweerster. Deze omgangscode schrijft niet voor wat een respectvolle wijze van begroeten is of dat respectvol begroeten uitsluitend mogelijk is door het schudden van handen. Integendeel, in de omgangscode neemt verweerster afstand van etnocentrisme (vgl. overweging 2.7) en wijst verweerster erop dat moet worden voorkomen dat mensen worden achtergesteld op grond van onder andere hun godsdienst (vgl. overweging 2.8).”

@TRS, 98:
Simpel: Alles wat niet bij wet verboden is. Ik denk dat je met een goed geformuleerd gedragscode handenschudden wel kan afdwingen binnen de wet.

Ik heb [url=http://www.cgb.nl/opinion-full.php?id=453056500]het hele CGB-oordeel[/url] trouwens opgezocht op het interweb en daarin worden alle punten die hier genoemd zijn behandeld. Punt 3.12 is een mooie catch-22: “Het [dat is het handenschudden - SI] sluit weliswaar aan bij hetgeen door de meeste mensen in Nederland als gebruikelijk en respectvol wordt beschouwd, maar dat geldt niet voor iedereen, zoals blijkt uit het voorliggende geval. Met andere woorden, het nastreven van respectvolle omgang met behulp van een uniforme begroetingswijze die niet door iedereen als respectvol wordt beschouwd, is niet geschikt om die respectvolle omgang te bereiken.”

De CGB is feitelijk een organisatie die voor onze maatschappij bepaalt wat wel/geen acceptabele normen en waarden zijn, welk gedrag wel/niet gewenst is. De CGB zegt nl.: geen handen schudden is ok. De CGB had ook kunnen zeggen: wel/niet handen schudden doen we geen uitspraak over, maar ALS je iemand weigert om die reden dan moet je iedereen weigeren om die reden (want anders zou er sprake van discriminatie zijn).

De antidiscriminatie wetgeving (art 1 GW) zegt in de kern niets anders dan: u zult iedereen in gelijke gevallen gelijk behandelen en u zult geen criteria hanteren die niet terzake doen (bv. huidskleur bij een beoordeling van geschiktheid voor een baan). Hierbij werd blijkbaar verondersteld dat religie & levensvisie er niet toe zou leiden dat er gedrag vertoont zou worden dat dit uitgangspunt problematisch zou maken. Of heeft de wetgever bedoeld te zeggen dat het aanhangen van een religie op zich niet de reden tot onderscheid mag zijn, maar dat concrete gedragingen dat wel kunnen zijn. Waarom anders de toevoeging “in gelijke gevallen”?
Art 1 GW is feitelijk nogal naief geformuleerd.

Dit wil niet zeggen dat ik het per definitie eens ben met de uitspraak van de commissie. Je maakt een vegetariër ook geen directeur van het Produktschap voor Vlees. Als zo’n persoon al in funktie was en dan ineens besluit vegetariër te worden, zou hem/haar waarschijnlijk ook worden verzocht om zich terug te trekken en dan kan iemand nog zo goed zijn in zijn/haar werk. Een organisatie handelt dan wel netjes als ze zo iemand begeleiden of faciliteiten verstrekken bij het vinden van een andere baan.

Een school die als doel heeft leerlingen voor te bereiden op de arbeidsmarkt en ze te laten participeren in de maatschappij kan m.i. moeilijk gedrag accepteren dat uitsluiting en afzondering van diezelfde maatschappij bevordert. Een school mag daarom bepaalde gedragsregels opstellen en eisen dat men zich aan algemeen aanvaarde omgangsvormen houdt.

Je kunt je wel krampachtig allerlei rechten claimen, maar mensen zullen ook de consequenties van sommige keuzes moeten accepteren. Je bent als organisatie ook niet geloofwaardig als je mensen in dienst houdt die gedrag vertonen wat tegenstrijdig is met het beeld wat je als organisatie wilt uitstralen of het doel wat je als organisatie nastreeft.

In het bedrijfsleven maar ook in de publieke sector is het vrij normaal om gedragregels en kledingvoorschriften op te stellen. In de rechtspraak bijvoorbeeld moet men onpartijdigheid uitstralen. Ik denk niet dat mensen zich erg prettig zouden voelen als je een rechter tegenover je krijgt met duidelijk zichtbare religieuze symbolen als een hoofddoek, keppel, kruis etc.. Iemand voor wie het zichtbaar dragen van deze symbolen heel wezenlijk is en daarbij niet bereid is om enige concessies te doen, zal dan moeten accepteren dat je door deze keuze geen rechter kan worden. En dat zegt op zich niks over de capaciteiten van de persoon in kwestie.

Het valt mij op dat als het gaat on gelijkheid, gelijke behandeling, maar ook bij de vrijheid van meningsuiting er vaak andere normen gehanteerd worden als er religie in het spel is.

Je lult makker. Heeft mevrouw opeens smetvrees ontwikkelt ? Dacht het niet. Het is een religieus beargumenteerd handelen van mevrouw X.
Op iedere school worden er gedragsregels opgesteld.
Ben je het daar niet mee eens, ga je toch ergens anders heen?

Laten we voortaan ook maar mensen niet meer aankijken. Dat is in een aantal Afrikaanse landen namelijk onfatsoenlijk. Laten we voortaan allemaal nee knikken als we ja bedoelen. Er zijn wel meer voorbeelden te bedenken.

Volg een cursus antropologie zou ik zeggen.
Dan leer je dat al het handelen, altijd en overal een mengsel is van religie en cultuur. Dat is een ye-opener voor velen. Maar het cultuurrelativisme dat daaruit is ontstaan in een aantal westerse landen, levert fanaten uit andere culturen volop de mogelijkheid hun eigen cultuur/religieuze waarden in ONS land, ONZE cultuur absoluut te stellen.

Ik verdenk een aantal lieden ervan met opzet de randen van ons rechtsysteem op te zoeken; om de samenleving te ontwrichten. Om zichzelf een gevoel van macht te geven.

In een normale samenleving zijn er wetten, die kunnen worden afgedwongen, en daarnaast regels, normen en waarden die zich in de loop der tijd ontwikkeld hebben, en als grote gemene deler in de samenleving als gewoon geaccepteerd worden bestempeld. Door alle nieuwkomers veranderen die regels, normen en waarden met de tijd. Maar omgangsregels vallen nooit via de rechter 100 % af te dwingen en dat is maar goed ook.

Daarnaast is er religie. Iedere religie claimt het absolute eigen gelijk. Gelijke rechten zijn binnen elke religie een gotspe: er zijn per definite gelovigen/uitverkorenen en zondigen/afvalligen die liefst over de kling gejaagd moeten worden.

Ik weiger te accepteren dat religieuze fanaten de vrijheid van meningsuiting en vrijheid van handelen misbruiken om mij, als NIET-gelovige/cq afvallige naar hun pijpen te willen laten dansen.

Ik eis daarom van de Commissie Gelijke Behandeling, dat ze mij vrijwaren van al het intimiderend handelen , culminerend in terreur, door religieuze malloten.