Misschien heb je helemaal gelijk, misschien ook niet. Ik ga hier niet pretenderen dat ik over genoeg kennis over het onderwerp beschik om daar een zinnig onderbouwd antwoord op te geven.

Het enige wat ik zei was dat de genoemde rapporten van het CBS en het SCP elkaar niet tegenspreken. Het SCP zou heel goed ongelijk kunnen hebben, maar zoiets blijkt dan NIET uit het CBS-rapport. Hiervoor dien je toch echt met andere (extra) argumentatie te komen.

Jezus als historische figuur is anders ook niet geheel onomstreden.

[quote]Ter trivia: 50 procent van de Nederlanders gelooft in (religieuze) wonderen en een leven na de dood. 24 procent denkt dat Adam en Eva echt bestaan hebben.[/quote]

Diep triest. Het wordt hoog tijd voor een atheïstisch evangelisatieoffensief. Probleem is dat we niet van die leuke verhaaltjes en liedjes hebben als de gelovigen. De moslims hebben zelfs een jaarlijks tripje. Slimme zet van die Mohammed.

Dit is een variatie op het thema: de Één denkt dat de Ander het al bijna helemaal voor het zeggen heeft. Men dicht de Ander teveel macht toe. Wederzijds…

Van zo’n laatste opmerking word ik nog niet onmiddellijk heel vrolijk. Ik geloof niet dat een algemeen onderscheid tussen gelovig en ongelovig erg veel bijdraagt aan het begrip voor dit soort dingen, en zie me zeker niet als behorende bij een van deze twee partijen die in een strijd om de wereldheerschappij verwikkeld zou zijn, of zoiets. Maar vanuit het eiland Europa denk je soms (ik wel in ieder geval) dat je nog altijd de maatstaf voor de wereld bent, of de voorhoede ervan, en soms is het goed wanneer iemand aan dat westerse vooroordeel wat knaagt.

Tot zover deze lezing…

4. In de conclusies staat nog een rare uitglijer: Als ik het stuk zo’n beetje doorblader (ik heb niet de tijd genomen het echt goed te lezen), lijkt het erop dat een vande belangrijkste opmerkingen die veelvuldig wordt herhaald, is de waarschuwing dat je afname van kerklidmaatschap niet gelijk mag stellen met afname van religiositeit: DAt mensen niet meer bij ‘een club’ willen horen, betekent nog niet dat ze niet langer religieus zijn. Dat lijkt me een terecht punt. Wel gek is het dan, dat het stuk op pg 99 als argument voor de stelling dat vrouwen meer binding hebben met religie het cijfer gebruikt dat vrouwen vaker lid zijn van een kerk en vaker naar de kerk gaan…

Als ik de vraag zou lezen, en mijn eerste gedachte zou zijn: “O, ze bedoelen van die dingen dat iemand met twee benen naar Lourdes gaat en met drie terugkomt”, dan zou ik waarschijnlijk ‘nee’ antwoorden. Als mijn eerste gedachte zou zijn geweest: “O, ze bedoelen te vragen of de wereld mij als wonderlijk overkomt, of er dingen zijn die mijn verstand te boven gaan en die ik met God verbind (zoals de geboorte van een kind)”, dan zou ik meteen met ‘ja’ geantwoord hebben.

Ik had dus beide antwoorden zo kunnen geven, en uit geen van beide had je iets kunnen aflezen zonder door te vragen. Wat moet je met zo’n vraag?

1. Ooit heb ik meegemaakt dat en uitvoerder van zo’n onderzoek er op college wat over kwam vertellen. Hij gaf ons wat voorbeelden, en een ervan was de vraag “Gelooft u dat de bijbel het woord van God is?” Antwoordmogelijkheden: a) Ja; b) nee; c) weet niet/geen mening. Toen ik hem vroeg wat hij aflas uit de antwoorden, zei hij dat groep a de funsmantalisten waren, groep b hen die tot het atheïsme neigen bevatte, en groep c de vrijzinnigen en agnosten. Van zo’n antwoord word ik dus knettergek: Iedere katholiek die wel eens een goede katechismus heeft gelezen (en toegegeven, dat zijn er weinig, véél te weinig) geeft meteen antwoord a, en iedere katholiek die van zo’n katechismus ook iets begrepen heeft (toegegeven, dat zijn er nog minder) kan geen fundamentalist meer zijn, omdat zij te veel weet over de rol van de mens bij het tot stand komen van de bijbel.

In dit onderzoek zit ook weer zo’n vraag, nu geformuleerd als de vraag of Adam en Eva echt hebben bestaan. Ja hallo, wat bedoelt u hier met ‘echt’?
De bijbelverhalen zijn voor mij roman noch geschiedenisles, maar het verhaal waarbinnen mijn leven zich afspeelt. Adam is het Hebreeuwse woord voor ‘mens’, en dat is niet toevallig: Als ik de verhalen over Adam uit het Hebreeuws zou moeten vertalen, zou ik hem niet ‘Adam’, maar ‘Elckerlyc’ noemen: het is het verhaal van iedere mens: Door God prachtig geschapen en bedoeld voor het paradijs, en steeds weer in de verleiding om zelf voor God te willen spelen (daar gaat dat vermaledijde verhaal over de appel over), gevallen in een harde wereld met eigen verantwoordelijkheid, maar niet ‘van God los’. Heeft Adam ooit ‘echt’ bestaan? Ja, natuurlijk: Adam ben ik, en Adam is ieder van ons. Heeft Adam ooit ‘echt’ bestaan? Nee natuurlijk, Adam is geen historische figuur zoals Jezus of Winston Churchill. Wat moet ik bij zo’n vraag nou antwoorden? En wat voor conclusie trek je uit de antwoorden die je krijgt?