Ik ook. Maar elke stem telt; ook die in de oppositie.

Het zogenaamde “in de WAO dumpen” in het verleden vond plaats met goed vinden van werkgevers en werknemers. Daar heeft de SP helemaal niks mee te maken.

De zogenaamde “veel te riante WAO” criteria die de SP hanteert hebben betrekking op het volgende;

“De WAO-keuringsarts moet ? met een kristallen bol? ? voorspellen dat de volledig arbeidsongeschikte die voor hem zit over vijf jaar nog steeds te ziek zal zijn om te werken. Anders wordt er g驮 WAO-uitkering toegekend. Gedeeltelijk arbeidsongeschikten, bijvoorbeeld mensen met reuma, kanker, of een progressieve spierziekte, moeten gewoon gaan werken. Is dat werk er niet, dan gaan ze via een uitgeklede WW snel naar de bijstand. Hetzelfde geldt voor volledig arbeidsongeschikten die misschien over vijf jaar weer beter zijn, zoals mensen die zwaar overspannen zijn, RSI hebben of lijden aan het chronisch vermoeidheidssyndroom ME/CVS. De regering gedraagt zich als een verzekeringsmaatschappij die eenzijdig de polis verandert op het moment dat je huis brandt. ”

Riant he ?

- In een hectisch IT bedrijf wordt iemand tot manager gepromoveerd. Het blijkt echter dat deze persoon die verantwoordelijkheid niet aan kan. Het gaat te snel, de eisen zijn te hoog. Kortom: een burn-out volgt. De persoon zit ziek thuis en begint langzaamaan met een herintegratie project. Na 1 jaar blijkt echter dat herintegratie niet realistisch is. De persoon in kwestie kan deze functie gewoon niet aan. Gevolg? De persoon gaat na een jaar ziektewet de WAO in en teert vervolgens op een uitkering.

Terwijl er nog duizenden andere banen zijn die deze persoon succesvol kan vervullen. Je krijgt dan dus de rare situatie dat iemand die beseft dat zijn hoogst haalbare carriere HEMA-worst verkoper is, tot zijn 65e HEMA-worsten moet verkopen. Maar dat iemand die weigert in te zien dat hij/zij alleen geschikt is om HEMA-worsten te verkopen, een management-functie probeert en overspannen wordt, de WAO in gaat. Dat lijkt mij een vorm van denivelering die we niet willen in Nederland. Maar grappig genoeg zijn het juist partijen als de SP die dit soort ongelijkheid in stand houden met hun veel te riante WAO criteria.

De vraag voor de overheid op dit moment is denk ik, wat ze moeten doen als ze ingehaald worden door de realiteit. Laten ze de boel zoals het is of nemen ze (in sommige gevallen onredelijke) maatregelen? De staatskas dwingt ze in dit geval tot het laatste waarbij er ook mensen tussen wal en schip vallen.

Ik zelf verwacht weinig van de overheid.. want ik zie de bui ook op andere terreinen hangen. Zo ben ik nu al aan het sparen voor mijn oude dag bijvoorbeeld.

Ik schat in dat we ongeveer 700.000 WAO-ers hebben, op een beroepsbevolking van ongeveer 6 miljoen.