Het bewustzijn is niets anders dan een illusie. Een hersenschim, enkel en alleen instand gehouden door een soort Ueber-gedanke waarin de mensheid (on?)bewust streeft naar een Einzig-stellung ten opzichte van andere ‘lagere’ levensvormen. Inherent aan dit schijn-Gestalt is het gevaar dat de Vrije Wil leidt (of moet ik zeggen lijdt) tot een fascilitering van gelijksoortig sentiment jegens andere mensen. Van generieke Ueber-gedanke naar een Ueber-mens gevoel, dat kennelijk vanuit de eerste ontwikkeling van onze psyche in ons Zijn is ge-etst. “Cogito ergo sum”? vroeg Decartes zich al af en Kant ging zelf uit van het absolute gelijk van De Rede. Redelijk onredelijk als u mijn bescheiden mening vraagt. Maar ik bidt u mij deswegen nog even om verschoning. Want met Kant zijn we er nog niet. Immers na hem kwam de ultieme Koning der Zelfbewustzijn: Carl Marx. Was voorheen de illusie van zelfbewustzijn en de daaraan inherente drang tot zelfbeschikking voorbehouden aan de kleine, zichzelf volvretende Adelijke elite. Nu moest de Gewone Man ook de beschikking over een Vrije Wil en eigen levensinvulling krijgen. Een zeer gevaarlijk dogma dat uitsluitend vanuit een soort “apres nous la deluge” fatalisme bekrachtigd kon en kan worden. Het was echter het zalige ontbreken van een Zingevend Ik paradigma bij Jan-met-de-pet dat leide (of zal ik maar weer beter zeggen leed) tot een wijdverbreide acceptatie van de wanstaltige potsierlijkheid die Das Kapitaal in weze is.

Ik ben de laatste jaren ontmoedigd en groei, in weerwil tot wat historici, mediahoeren en burgerlijk economen wensen in het besef dat de mensheid als geheel een diep-tragisch en eenzaam wezen is.

Het is een gotspe ervan uit te gaan dat alle bewustzijn a priori slechts een individueel bewustzijn kan zijn en dat deze stelling logischerwijs verklaart waarom een ieder voor zichzelf en uitsluitend voor zich alleen dient te leven. Het is simpelweg niet waar, men wordt voorgelogen.

Dat leert de emancipatiestrijd en de marxistische filosofie waarvan een der axioma’s, nl. dat de overwinning over de klassenstrijd alleen door gesocialiseerde en tot politiek bewustzijn gebrachte werkenden tot stand gebracht kan worden, nog steeds recht overeind staat.

Tot het uiteindelijk doel, de klassenvrije staat, maatschappij, economie, rechtsysteem, en andere cultuurgoederen en middelen als onderwijs, zorg, media , theater, muziek in democratische handen (beheer, manegement) zijn en onder curatele staat van een volk met humanitaire waarden in plaats van een exclusieve economische (autocratie, plutocraten) dan wel theocratische klasse met klassebelangen.

Men hoeft de term ‘revolutionair bewustzijn’ niet zo ver buiten zichzelf te plaatsen en dient niet eerst en vooral niet op de eerste plaats in een militaire context geplaatst te worden, zoals het domste, meest primitieve deel der gezeten burgerij op superieure wijze het klootjesvolk zo graag wijsmaakt.

Integendeel.

Een vrije onafhankelijke zelfbewuste arbeider ( =iedereen in loondienst, ook ‘(top)’ambtenaren, ‘onafhankelijke’ journalisten en kantoorklerken zijn dat, eigenlijk een ieder onder een cao of uitkering over alle oorlogen heen) trapt niet in die foefjes.

De menselijke conditie(s), hier en tot ver over over onze grenzen spreken voor zichzelf.

Marx, Hegel, Lenin, Trotzky etc. zorgen voor een basis en hun ‘leerstellingen’ zijn slechts handvaten, een hulpmiddel (these) om vanuit een gerationaliseerde analyse van het historisch proces naar onze evolutie (de enige context die aan eeuwige verandering blootstaat, de vier getijden staan nu eenmaal vast, de mens schept zijn eigen sociale natuurwetten) te kijken en vooral ook naar al wat er zoal op die ene wereld imiddels is gebeurd en helpt tevens te verklaren waarom sommige zaken juist niet gebeuren.(anti-these)

Slavernij is kort gezegd alle onderworpenheid die men als zodanig ervaart, elke slaaf -meester verhouding, ook in ge- erotiseerde betekenis die zo populair schijnt te zijn.

Vraagt u zich weleens af hoe dat toch kan, dat men gelijkheid, vrede, zelfs liefde en ultiem genot ervaart in machtsongelijke verhoudingen die associatie oproept met pijn en onderdrukking ?
Ik snap het niet zo goed namelijk.

En een belangrijke oorzaak voor de tragiek in dit alles wordt gevonden en plausibel gemaakt, op logische wijze (deductie en conclusie, oorzaak en gevolg volgens dialectisch denken en materialistische herleiding) in de historisch gegroeide klassenoverheersing en de onvrije want ondemocratische staat van de economische controle over alle machtsmiddelen ( incl. recht, politiek, onderwijs etc. ) in handen van een minderheid, de
kapitalistische(particulier belegger) en militaire bovenbouw (autoriteiten, wapenindustrielen) die manipuleren om het eigenbelang, hun ijverzucht naar macht en meer macht, hun geldzucht, hun agressieleer, de arrogantie, de ijdelheid, het narcisme en al hun holle gepriviligeerdheid te dienen wat zich zo schreeuwerig manifesteert in hun luxeuze, genotvolle maar geestelijk verarmde leefstijl en mentaliteit.

Wist u dat er relatief gemeten bijzonder veel depressie en zelfmoord, medicijnverslaving, alcohol en drugsgebruik en erger(zelfverminking, thrillseeking, sexexperimenten)en chicanerie, verraad, jaloezie, machinaties voorkomt in de zogeheten betere kringen, juist onder diegenen die het ogenschijnlijk aan niets mankeert en nergens nog moeite voor hoeven te doen (vette aandeelbezittingen) want ze hebben alles al ?