RIAA verliest realiteit uit het oog

RIAAAfgelopen dinsdagavond arresteerde de Amerikaanse politie DJ Drama, één van de invloedrijkste mensen in de Amerikaanse hiphopscene. Wat heeft DJ Drama gedaan wat zijn arrestatie rechtvaardigd? Hij maakt mixplaten van al bestaande nummers en verspreid deze. Daarmee begeeft hij zich in het schemergebied van legaal en illegaal. Is het nieuw werk wat hij maakt of zijn het rip-offs? Volgens de vice president van de Amerikaanse muziekindustrie (RIAA) is het duidelijk: “A sound recording is either copyrighted or it?s not”. Illegaal dus. En nu is hij gearresteerd.

En per direct een martelaar natuurlijk. Het lijkt erop dat de RIAA haar hand hiermee redelijk aan het overspelen is. Meestal gebruikt de organisatie het argument dat het met zo’n arrestatie de rechten van de artiest beschermd. Maar elke mix van DJ Drama wordt voorafgegaan door een enthousiast praatje van de artiest van wie de muziek daarna wordt “geript”.

En waarom zijn die artiesten zo blij met een mix van DJ Drama? Bijvoorbeeld, recentelijk verkocht de nieuwe cd van Lil’ Wayne een miljoen exemplaren, zonder dat er ook maar een singel van het album in de top 30 verscheen. Een belangrijk deel van het succes wordt dan ook toegeschreven aan de remixes die DJ Drama, enthousiast gesteunt door Lil’ Wayne, eerder naar buiten bracht.

Dus wederom gaat een rechter straks bepalen of een remix nieuw werk is of gewoon een kopie van het origineel. Maar misschien nog belangrijker: met deze zaak bepaalt de rechter straks ook in hoeverre de muzikanten zelf nog mogen en kunnen bepalen wat er met hun eigen muziek gebeurt.

  1. 1

    Er zijn toch ook artiesten (meestal bekendere artiesten) die NIET willen dat hun werk in remixes gebruikt wordt? Net zoals sommigen niet willen dat hun muziek voor reclame wordt gebruikt.

    Maar het zou fijner zijn als de artiest bepaalt wanneer er opgetreden moet worden om zijn/haar rechten te beschermen.

  2. 2

    Nee, zelfs dat vind ik niet kunnen. Net als alles in het leven is dat wat nu komt gebaseerd op wat eerder kwam.

    Het is niet aan de wetenschapper om te bepalen waar zijn of haar onderzoek wel of niet voor wordt gebruikt. Hetzelfde geldt voor de muziek. Dat is een onlosmakelijk deel van de muziekontwikkeling.

  3. 5

    Wat is er belachelijk aan? Als ik een boek schrijf wil ik niet dat iedereen dat zomaar kan (her)gebruiken, veranderen, uitgeven.

    Controle hebben over je eigen creaties is iets heel fundamenteels, een vrijheid en een recht zonder welk je creativiteit inperkt. Je zal immers niet zo snel meer iets vrijgeven aan de wereld als je er geen controle over hebt.

  4. 7

    de vergelijking tussen wetenschap en muziek (of welk ander commercieel product) gaat natuurlijk niet op, tenzij de wetenschappelijk vinding is gedaan door een bedrijf. Een universiteit werkt met gemeenschapsgeld en de resultaten zijn ook voor de gemeenschap. (Wetenschappers die dus een bedrijf beginnen om de resultaten van het onderzoek te vercommercialiseren stelen dus van de gemeenschap).

  5. 8

    Uiteraard gaat de vergelijking een beetje mank. Maar het is wel een leuke voor de discussie.

    Het blijkt maar weer dat je muziek weggeven meer oplevert dan dat niet doen. Alleen de platenmaatschappijen worden er beter van.

    Kortom: Ga optreden! :-)