Alle Duitsers het land uit

zwart“Wij zijn al eeuwenlang een gastvrij volk” zei ooit een ijzeren dame op krukken in een vertrek-terminal. Maar dat gold in 1946 even niet voor de Rijksduitsers in Nederland. In Nederland was na de slopende Duitse bezetting tekort aan alles, het uitzetten van enkele tienduizenden mensen zou ongetwijfeld helpen dacht men toen: een nuchtere afweging van kosten-baten. Op sympathie hoefden deze Duitse Nederlanders niet te rekenen, maar al snel werd duidelijk hoe onrechtvaardig deze maatregel was (Duitslandweb). Het boek “Operatie Black Tulip” van Jan Sintemaartensdijk en Yfke Nijland beschrijft deze relatief onbekende en zwarte bladzijde in de vaderlandse geschiedenis.

Nadat Operatie Black Tulip was gestart kwamen de twijfelgevallen naar boven: je kon Duitse joden, die voor de oorlog voor Hitler op de vlucht gingen en hier met moeite hadden overleefd, toch moeilijk het land uit zetten? En wat te doen met wezen, met kleine kinderen, met felle anti-nazi’s? De oplossing: regels, uitzonderingen en criteria. En dan proberen die regels te handhaven. Maar ook daarna bleef het uitzettingsbeleid lastig te verdedigen: meerdere burgemeesters reisden naar Den Haag om de uitzetting van Duitse gezinnen in hun gemeenten te voorkomen en buurtbewoners organiseerden zich tegen de uitzetting van hun buren. Het beleid heeft geen stand gehouden. De autoriteiten zijn op hun schreden teruggekeerd, hun regels waren niet handhaafbaar, de weerstand in de samenleving was te sterk. Uiteindelijk waren we in tweede instantie toch wel een gastvrij volk… Bron: Duitslandweb

  1. 2

    Nederland heeft zich in de oorlog schandelijk gedragen.

    Van de opvallend massale omwisseling van de ratio NSB/verzetsstrijder toen de oorlog bijna was verloren voor de duitsers, naar het gegeven dat je als jood het meest onveilig was in Nederland*, naar de smerige praktijken, moffenmeiden/kinderen ervan en deze voorvallen.

    Ik zou het boek lezen als ik er niet misselijk van zou worden. Hypocriet volkje van mij.

    *en durf het niet op onze superieure administratie te gooien, die hadden ze in Duitsland ook, en je kon als jood of dissident nog beter in Berlijn onderduiken dan hier, met onze traditionele gastvrijheid.

  2. 5

    Nederlands klein denken. Kijk naar Oost-Europa over de miljoenen Duitsters die al generaties lang woonden tot in Rusland toe die moesten terug naar het kleiner gemaakte Duitsland. Polen en Tsjechië vaak van de 1 op de andere dag. Een voetnoot is wel dat onder deze Duitsers de symphatie voor een nationalistische Duitsland behoorlijk groot was.

  3. 7

    “een nuchtere afweging van kosten-baten.”

    Op de 1 of andere manier heb ik een sterk vermoeden dat er juist geen sprake was van een nuchtere afweging, laat staan een nuchtere kosten-baten afweging.

  4. 8

    In Tsjechoslovakije was het ook ellende. (Heerlijk om de naam van dat land nog ’s te typen.)

    @#6: of voor het Europa van de Regio’s / de Euregio’s …

  5. 10

    Ik ben zelf een kind van een duitse vader die al vanaf 1927 in nederland woont.
    ook hij moest kiezen of voor de duitsers werken in hun hoofd kwartier in hilversum op de trompenberg weg of op transport naar het oostfront.
    dus de keus was snel gemaakt.
    achteraf werd hij toch op transport gesteld.
    hij was een van de weinigen die teruggekomen is.
    dank zij een granaat scherf die bij zijn hart is blijven steken.in 1948 kreeg hij pas zijn papieren om weer bij zijn gezin te komen in nederland.
    ik ben zelf van 1943 dus de oorlog heb ikiet zo bewust meegemaakt maar mijn oorlog begon na 1945
    met de haat van de mensen om mij heen dus de lieve nederlanders.
    ik denk dat we zelf diep in ons hart moeten kijken als je voor de keuze staat wat je kan doen in zo’n situatie.
    je kan zeggen ik doe niet mee maar hebben we niet allemaal overlevings drang.????
    Wat ik wil zeggen is het volk van twee landen heeft geen oorlog maar de grote heren die het besturen dus laten ze die tegenover elkaar zetten ……

  6. 11

    Im September 1947 wurde meine Mutter(geborene Niederländerin) mit ihren sieben Kinder (2 bis 17 Jahre alt) über Nacht aus dem Bett geholt und in das Lager Marienbosch interniert.
    Nach einer Woche total ausgeplündert(keine Kleidung für den Winter) und mittellos mit Militärlastwagen nach Deutschland in ein Flüchtlingslager bei Osnabrück transportiert.