Aboutaleb: de bruggenbouwer die we nodig hebben

COLUMN - Vanmorgen hoorde ik op de Zwitserse radio een reportage over de zelfinparkerende auto. Deze auto zoekt een parkeerplaats, waarna je kunt uitstappen om hem vervolgens via je iPhone opdracht te geven in te parkeren. Voor veel mensen met parkeerfobie is dit een handige gadget, mede omdat auto’s steeds groter zijn geworden – kijk maar eens naar een kever of een lelijke eend – en parkeerplaatsen niet. Inparkeren is dus objectief lastiger geworden.

De auto parkeert keurig in, en automatisch inparkeren is niet eens riskant: met een druk op de knop kun je de manoeuvre stoppen. Maar, en nu komt het, voorlopig is deze technologie niet toegestaan in Zwitserland. Een politieman legt fijntjes uit waarom dit is: volgens de wet moet een auto een chauffeur hebben, en als deze er niet is, kan en mag de auto niet rijden. In de EU is men al bezig om de wetgeving aan te passen, de Zwitsers sloffen er als altijd achteraan.

Achter de feiten aanlopen

Dit probleem komt in de politiek veel voor: de ontwikkelingen gaan sneller dan de politiek, de politiek reageert, vaak te laat. De EU is een schoolvoorbeeld van deze strategie: er wordt pas gehandeld als het echt niet anders meer kan, dan moet er een compromis worden gevonden en wordt er tot in de vroege uurtjes dooronderhandeld. Hoeveel Griekenland- en eurotops zijn er de laatste jaren niet geweest? Onder druk wordt alles vloeibaar, zo lijkt het devies.

Ook de nationale politiek kan er wat van. Iedereen wist dat de burgeroorlog in Syrië ontaardde in een humanitaire crisis, de politiek keek de andere kant op. Iedereen wist dat de oorlogen in Irak en Afghanistan de haat tegen het westen aanwakkerden, niemand deed er wat aan. Iedereen wist dat de banlieues in Frankrijk kruitvaten waren, er werd soms gehandeld, maar vooral weggekeken. We weten dat in onze maatschappijen opgegroeide islamitische jongeren nogal eens slecht opgeleid, verongelijkt en kansarm zijn, waardoor zij makkelijk op te stoken zijn. Er is te weinig voor deze jongeren gedaan, sterker nog, populistische politici hebben de problemen juist uitvergroot, en zo de kloof onnodig verder vergroot.

De politiek heeft de opdracht de randvoorwaarden voor een goed functionerende maatschappij te scheppen. Dat is een omvangrijke taak die veel van politici vraagt, ook omdat de meningen verschillen over wat een goed functionerende maatschappij is en hoe problemen kunnen worden opgelost. Deze taak is nog ingewikkelder geworden nu de veranderingen elkaar steeds sneller opvolgen, en de krant al is verouderd voordat de inkt is opgedroogd.

Kijk maar eens naar de laatste weken: een belangrijk EU-land besluit de unie te verlaten, een gek raast met een vrachtwagen door een feestvierende mensenmassa in Nice, in Turkije volgt de ene staatsgreep op de andere, en in Duitsland hakt een dolgedraaide 17-jarige asielzoeker met een bijl in op treinpassagiers. Het is te veel en te snel, te gruwelijk en te onbegrijpelijk.

Structurele oplossingen

De druk is groot, maar als we onze vrije, democratische maatschappij willen behouden, moeten we het hoofd koel houden en op zoek gaan naar structurele oplossingen voor de problemen die er zijn: we leven in een geglobaliseerde wereld, we hebben open grenzen nodig voor onze welvaart en ons welzijn, en dat betekent ook dat mensen naar ons toe zullen blijven komen, op zoek naar een beter leven. Het gaat hierbij niet om neoliberalisme, socialisme, populisme, het gaat om het voortbestaan van onze democratie.

De uitdaging is hoe we migratie in goede banen kunnen leiden, hoe we de mensen in de onrustige regio’s aan de grenzen van Europa weer perspectief kunnen bieden, en hoe we samen met deze landen aan een betere toekomst kunnen werken. Grenzen sluiten, eigen mensen eerst, de islamisering stoppen, het zijn schijnoplossingen, en hoe graag sommigen het misschien ook willen, de klok kan niet worden teruggedraaid. Wat wél kan, is de onzekerheid en de angst verminderen door mensen beter uit te leggen wat er gebeurt en over wie we het hebben. Als ‘de ander’ een gezicht krijgt, verandert er ineens veel. Kijk maar eens naar de prachtige film The Island of All Together.

We hebben nu politici als Aboutaleb nodig die na de staatsgreep in Turkije de Turken in Nederland tot kalmte maant en aanbiedt met de verschillende groepen in gesprek te gaan. Het gaat mij er niet om van welke politieke partij hij lid is, maar om zijn benadering. Dát is de weg die we moeten gaan, we kunnen de problemen alleen oplossen door middel van dialoog, door bruggen te bouwen tussen de verschillende culturen, religies, tradities. De politiek moet proactiever worden, sneller handelen wanneer dit nodig is en niet steeds achter de feiten aanhobbelen.

De wereld blijft veranderen, de technologische ontwikkelingen gaan door. Auto’s parkeren binnenkort echt zelf in, met of zonder wetgeving. Dan liever mét, wat mij betreft.

  1. 1

    Een soort heiligverklaring van wetgeveing en Aboutaleb. De oplossing voor uw maatschappelijke problemen of in elk geval .. nee toch, het staat er echt:

    Dát is de weg die we moeten gaan, we kunnen de problemen alleen oplossen door middel van dialoog, door bruggen te bouwen tussen de verschillende culturen, religies, tradities. De politiek moet proactiever worden, sneller handelen wanneer dit nodig is en niet steeds achter de feiten aanhobbelen.

    Ik heb veel respect voor Aboutaleb en de wet. Ik denk dat Nederland Aboutaleb nodig heeft en kan gebruiken. Maar de man is ook maar een mens en de wet helpt echt niet. Wetten zijn nooit proactief, wetten zijn een vastlegging van een status quo in denken.

    De werkelijkheid is altijd anders en, inderdaad, als het te veel en te snel, te gruwelijk en te onbegrijpelijk wordt, wordt het lastig.

    Roepen om politici en wetten, die het allemaal wel op gaan lossen – zo lees ik de column toch echt – is linksom of rechtsom vragen om de autoriteit die het allemaal wel regelt, die de mensen oplegt wat wel en niet te doen en die ingrijpt wanneer het niet meer werkt.

    Ik zal wel simpel zijn maar geloof me, dat heeft nog nooit gewerkt. Waar is Prediker als je ‘m nodig hebt.

  2. 2

    @1: Het kan aan mij liggen, maar ik heb het idee dat je de oproep uit het artikel niet helemaal goed interpreteert. Het gaat niet zozeer om politici of wetten, maar het gaat om een bepaalde aanpak. Zij roept politici op om meer samen te werken met alle diverse groepen, en om sneller in te spelen op ontwikkelingen, volgens mij.

    Ik lees met stijgende verbazing je stelling, dat wetten en politici nog nooit gefunctioneerd hebben. Voor zover ik weet leven we in een rechtsstaat, die georganiseerd is op basis van wetten die door democratisch gekozen politici zijn gemaakt. Natuurlijk, daar zijn de nodige problemen mee, maar het functioneert inmiddels al anderhalve eeuw in Nederland, en al langer in sommige andere landen. Hoe kom je op het idee dat dat niet zo zou zijn ?

  3. 3

    Ik ben het eens met de conclusie dat we verbindende leiders nodig hebben. Of Aboutaleb die man is moet nog maar blijken. Aboutaleb is een man die het populistische deel van het volk kan mennen. Maar op een Wilders light zit ik niet te wachten.

    Kijk maar eens naar de laatste weken: een belangrijk EU-land besluit de unie te verlaten, een gek raast met een vrachtwagen door een feestvierende mensenmassa in Nice, in Turkije volgt de ene staatsgreep op de andere, en in Duitsland hakt een dolgedraaide 17-jarige asielzoeker met een bijl in op treinpassagiers. Het is te veel en te snel, te gruwelijk en te onbegrijpelijk.

    Als Aboutaleb dit soort uitspraken doet, dan ben ik wég. We leven in een snel polariserende wereld/Europa. We hebben leiders nodig die begrijpen en er goed op anticiperen. Het gaat helemaal niet te snel en het is best begrijpelijk. Ik geef mijn stem aan de man of vrouw die dat soort dingen ziet en dat ook kan uitdragen.

    Of dat Aboutaleb is weet ik niet. Mijn sympathie heeft hij wel. Net als Erdogan van eenvoudige afkomst. Maar zijn benen lijken de weelde te kunnen dragen. Hij is intelligent én ook niet onbelangrijk: van allochtone afkomst. Dat iemand van allochtone afkomst burgemeester kan worden is een goede zaak. Politiek is al veel te lang een zaak van oude, blanke mannen. Dat mag ook best wel veranderen. Dus een allochtone premier zou ook wel eens wat zijn.

  4. 4

    @2: Prima dat je je verbaast maar je legt me toch wat woorden in de pen die ik niet schrijf.

    De zin van Elsje: te veel en te snel, te gruwelijk en te onbegrijpelijk wijst op de sociale singulariteit die aan het ontstaan is (of er al is). Wat ik probeer te zeggen – zonder dat woord te gebruiken – is dat in singulariteiten, wetten en GROTE leiders niet werken.

    En daar mag je je wat mij betreft over verbazen.
    Je mag het er ook niet mee eens zijn.
    Ik geef alleen maar een reactie, doe ermee wat je wilt.
    Negeren bijvoorbeeld.

  5. 5

    “Deze taak is nog ingewikkelder geworden nu de veranderingen elkaar steeds sneller opvolgen, en de krant al is verouderd voordat de inkt is opgedroogd. Kijk maar eens naar de laatste weken.”

    Weet je het zeker? Ik ben er niet zo van overtuigd dat er tegenwoordig zo heel veel meer aan de hand is in de wereld dan ‘vroeger’.

    Test:

    In de zomer van 1956: Suez crisis, opstanden in Polen en Hongarije, onafhankelijkheid Marokko, de consul van de VS komt om bij een terroristische aanslag in Cyprus.

    In de zomer van 1966: hongersnood in India, Nigeria wordt onafhankelijk, Frankrijk stapt uit de NAVO.

    In de zomer van 1976: een serie van aanslagen door de IRA en Unionisten, tientallen doden bij een vliegtuigkaping in Oeganda en Pol Pot komt lekker op dreef in Cambodja.

    Ik denk dat je vrij gemakkelijk een dergelijk lijstje voor elke maand in de afgelopen honderd jaar kan maken, zeker als relatief kleine akkefietjes als bijlzwaaiende maniakken meetellen.

    En dat is geen triviaal punt, want als we elkaar de hele tijd van alles wijsmaken over ‘de toestand in de wereld’, kan dat onmogelijk bijdragen aan begrip over situatie waarin we ons bevinden en wat we daaraan moeten doen.

  6. 6

    @4: Maar wat is dan precies een “sociale singulariteit” ? Heb je een historisch voorbeeld van zo’n situatie waarin wetten en leiders niet meer werken ?

  7. 7

    @6: Hmmm… De Franse of de Russische revolutie? WOII? Het MO? Libië 2011? Syrië de laatste jaren? En misschien wel Turkije een paar dagen geleden. Ik roep maar wat hoor.

    Singulariteit: Een singulariteit is in het algemeen een ongewoonheid, iets waar de normale regels of wetten niet meer geldig zijn of niet meer toegepast kunnen worden.

  8. 8

    @7: Ik ben nooit zo’n voorstander van het gebruik van wiskundige concepten voor maatschappelijke situaties; meestal slaat het de plank nogal mis. Maar goed, waar bespeur jij dat soort singulariteiten in Nederland of in Europa, op dit moment ?

  9. 9

    @8: Ben je nu zo’n eikelende manager met : “leg het nog maar eens uit, ik begrijp je niet” of ben je zo dom?

    Het is niet uitsluitend een technisch of wiskundig begrip.

    Doei.

  10. 10

    Er worden eerst een heel stel problemen opgesomd. Vervolgens wordt er aangegeven dat er vooral geen directe actie ondernomen moet worden. We gaan het dus nog maar een keer uitleggen. Of, om in de gebruikte beeldspraak te blijven: we gaan proberen een zelf inparkerende auto met vier verschillende groottes wielen in te laten parkeren. Dat gaat hem niet worden.

  11. 12

    Ik ben niet zo gelukkig met die zaligverklaring van Aboutaleb, of zelfs maar met de zaligverklaring van zijn “methode”.

    Afgelopen weekend zijn Turkse extremisten met een Nederlands paspoort compleet loos gegaan op de rechtstaat. En Aboutaleb was in geen velden of wegen te bekennen. Ver nadat zaken al meermalen uit de klauwen waren heeft Aboutaleb een paar van de extremistische organisaties (die wellicht helemaal niet spreken voor de op hol geslagen Turken!) uitgenodigd voor een gesprek (met ongetwijfeld een lekker kopje thee erbij).

    En tot ieders verbazing weigeren de Turkse iedere vorm van medewerking aan dat gesprek. Daar zakt je toch de harembroek van af! En voorlopig heb ik Aboutaleb nog niet gehoord over “wat nu dan”.

    Aboutaleb naar een hoger plan tillen dan waar hij nu functioneert gaat op net zo’n ramp uitlopen als met Job Cohen.

  12. 13

    @12

    Misschien is er helemaal geen “wat nu dan?”

    We hebben in de vorige eeuw hier gastarbeiders binnen gehaald om mede de verzorgingsstaat mogelijk te maken. Behoud van cultuur hebben we altijd gepropageerd en in de praktijk gebracht.

    Nederturken bleven altijd onder de radar. De afgelopen 10 jaar stonden de Marokkanen in de spotlight.

    En nu hun cultuur ons niet aan staat gaan we opeens protesteren?
    Toen de Nederturken hard werkten (doen ze nog) en weinig rotzooi schopten waren ze good guys. En nu ze opeens heel erg nationalistisch blijken te zijn onder aanvoering van de nieuwe sultan gaan we ze opeens bekritiseren vanwege hun nationalisme en apartheid? En benoemen we ze tot bad guys?

    Veel Turken waren altijd al nationalistisch. Dat is hun cultuur. We willen een open maatschappij waar iedereen zo vrij mogelijk is, dus dan kunnen we niet nationalisme gaan verbieden. Waar ze Gülenisten bedreigen treden we op, dat mag niet.

    Aboutaleb dient in R’dam toegankelijk te blijven voor zowel de AKP achterban als voor Koerden en Gülenisten.

  13. 14

    Daar heb je een punt, de volkswoede werd en wordt nog steeds voornamelijk gekanaliseerd door de pvv op de Marokkanen, niet de Turken.

    Ik zit nu te denken dat het een met het ander te maken heeft. De strijd van Erdogan voor meer macht, ook op achterban in Europa heeft natuurlijk geleid tot de oprichting van Denk. Niets is toeval.

    Aboutaleb vertrouw ik niet, hij was als wethouder in Amsterdam groot voorstander van Gestapo achtige toestanden in het opsporen van ‘grootschalige fraude’, wat leidde tot de criminalisering van de bijstandsgerechtigden. Daarom populair bij Elsevier en Telegraaf. En dan zeggen dat het vanwege de zogenaamde onmisbare solidariteit is.

  14. 15

    @13.

    Nou, Lutine, toch wordt het in de meest gelezen krant van NL nog niet zo gezien door de columnist en ervaringsdeskundige Afshin Ellian. Hij kan nog steeds in een paar honderd woorden de Turkse kwestie, integratie en Marokkanen verenigen.

    Hij vindt dat de Nederlandse Turken heropgevoed moeten worden, want daar ligt de reden.

    Hij vergeet te melden dat het een rechtse bezuiniging was in de jaren 80, want zo redeneerde men, ze integreren wel met behulp van de moskee. Maatschappelijke werkers waren niet nodig.

    Tja, weins brood men eet diens woord men spreekt.

  15. 16

    @15

    Of dat een rechtse bezuiniging was weet ik niet. In de jaren 80 en 90 was de algemene opinie dat iedereen recht had op zijn eigen cultuur. Het begrip multicultureel stamt ook uit de jaren 80 en betekend dat een samenleving (de Nederlandse in dit geval) kenmerken van diverse culturen vertoond. Vrijheid van cultuur zeg maar.

    In de jaren 00 begon men opeens te leuteren over integratie.
    Dit n.a.v. Pim Fortuyn. In de praktijk betekende dat niet meer dan dat men “de taal sprak”. Dat sloeg nergens op. Alleen de oorspronkelijke gastarbeiders en late nieuwkomers spraken de taal niet of niet goed. En de westerse waarden onderschrijven. Maar wat die dan zijn bleef veelal onduidelijk.

    Turken kwamen in dit verhaal zelden ter sprake. Populistisch rechts wees zelfs wel eens naar de Turken (en Chinezen) als groepen die goed integreerden.

    Maar wie geïnformeerd was, die wist dat Ataturk het nationalisme heeft gebruikt om de Turkse republiek te vestigen: het kemalisme. Dat is al weer bijna 100 jaar terug. Het kemalisme is onderdeel van de Turkse cultuur. En daar zijn we weer terug bij de multiculturele samenleving. Uiteraard spreek ik hier generaliserend. Koerden en sommige groepen moslims die tegen het soefisme aan zitten kijken bedenkelijk bij dat kemalistisch nationalisme.

    Er valt dus niks te heropvoeden. Nederturken hebben hun eigen cultuur behouden en dat hebben ‘we’ altijd gewild en zo uitgedragen. Het resultaat is wel dat er een groep Nederturken is die meer verbonden is met Turkije dan met Nederland. En dat Ankara zich er mee bemoeit als een Turks kind bij lesbische ouders komt. Maar niet veel nieuws onder de zon.

  16. 17

    @16.

    Conservatieve mensen hebben er geen probleem mee, want juist een religie belijden die abortus en euthanasie veroordeelt, waar gezag en ouders nog belangrijk rijk, enz.

    Belangrijke vorm van integratie is niet cultureel, maar werken. Dat was/is bij de Turken over het algemeen beter dan bij de Marokkanen.

    Pim Fortuyn deed wat anders. Hij ging naar het kostenplaatje kijken. Onder andere de sociale voorzieningen die gretig werden/worden gebruikt door bepaalde bevolkingsgroepen. Terwijl de sociale zekerheid werd/wordt afgebouwd. Daar begon Lubbers al mee. En dan geef je mooi de schuld aan de mensen die bij de soos en uwv overdadig in de bakken aanwezig zijn.

    Fortuyn en ook Wilders vertelden/zeggen maar de halve waarheid: de belastingen zijn van de rijken en het bedrijfsleven zijn naar de werkende klasse gegaan.

    Daar komt de solidariteit van Aboutaleb vandaan. De werkende klasse voelt dat ze moeten inleveren om de sociale zekerheid voor anderen nog staande te houden. Die staan niet bekend als de zwakkeren, maar als lui, onhandelbaar en parasietair. Dat is overheersend en wordt aangewakkerd.

  17. 18

    @16:

    Men mag nooit tot inzicht komen, z’n mening veranderen? Eenmaal een pad ingeslagen betekent dat dat dan maar voor eeuwig zo moet gaan?

  18. 19

    @18.

    Volgens mij gaat het niet over de door jou vervloekte EU.

    En inzichten zijn vaak geen resultaat van zelfkennis, maar het overnemen van andermans meningen. Dat is wat ‘men’ doet.

    Dezelfde manier gebruiken ze in de reclame om ‘men’ te laten geloven dat ze happy worden van ongezonde rommel.

  19. 20

    @8: Misschien kun je dit zien als als een sociale singulariteit:

    Na de ondersteuning van de financialisering van het leven was de sociaal-democratie dood

    Yanos Varoufakis.

    Dit overigens uit mijn hoofd uit een recente VPRO uitzending. En wel in de context van hun historische rol als bruggenbouwers (werkgevers, werknemers, derde weg en nog veel meer). Velen in Nederland zullen zeggen: nou ja, Varoufakis. Een vergissing, in het buitenland is dat bepaald niet zo. Hier een interview ter onderbouwing(?) van Wolfgang Streeck, iemand waarvoor de grootste publieksintellectueel van Duitsland, ubereuropeaan Jurgen Habermas het hoofd heeft moeten buigen:
    Social Democracy’s Last Rounds
    When business isn’t intimidated enough to accept constraints on its power, capitalism suffocates democracy

    Waar het voor mij op neerkomt, is dat de PvdA voor de vierde keer iemand probeert neer te zetten die op plaats van de kritiek moet gaan staan met verhalen die men al jaren niet waar weet te maken. Dat staat los van de capaciteiten van de wat autoritaire Aboutaleb, die het in Rotterdam juist daarom goed doet. Beetje flauw misschien : ex-burgemeesters van Amsterdam en Rotterdam doen het notoir slecht in politiek Den Haag. Ze hebben zich bepaalde gewoontes aangeschaft die in Den Haag niet werken.

  20. 21

    Nb: VPRO Voor sommigen voor wie mijn link @20 niet werkt: google Social Democracy’s Last Rounds. Overigens, terwijl ik mijn @20 schreef probeerde Dijsselbloem bij Een Vandaag de werkelijke problemen op een onvoorstelbaar demogogische/populistische wijze weg te wrijven. Daar is Een Vandaag prima geschikt voor. Om Nederlanders mentaal nog verder te isoleren van wat er aan de hand is met de sociaal-democratie en van wat er werkelijk in Europa gaande is.

  21. 22

    @17

    Integratie is in elkaar opgaan. Dat kan dus nooit met behoud van cultuur zijn. Werken bevordert misschien de integratie wat. Maar dat hoeft niet perse.

    Fortuyn en andere populisten keken inderdaad naar het kostenplaatje. Maar dat was nu net geen probleem met de Nederturken.

    @18

    Hoe wil je Nederturken dwingen om te integreren? Verbieden met vlaggen rond te lopen? Verbieden mee te doen met Turkse verkiezingen? We zijn een multiculturele samenleving. Hetgeen betekent dat een ieder de cultuur mag uitdragen die hij/zij wil.

    Wat we nodig hebben zijn politici die de verschillende culturele groepen vreedzaam naast elkaar kunnen laten bestaan. Best wel een lastige opgave. Maar als we de multiculturele samenleving niet hadden gewild, dan hadden we dat 50 jaar terug moeten bedenken. Eigenlijk een paar 100 jaar terug, toen we andere landen annexeerden en koloniseerden. Goed beschouwd is de autochtoon heel lang een minderheid geweest.

  22. 23

    @22.

    Nee, bekijk de twee grafiekjes maar, je moet het niet verwarren met de criminaliteit, daar zullen ze misschien minder in zijn vertegenwoordigd.

    https://www.cbs.nl/nl-nl/nieuws/2015/31/zeven-van-de-tien-somaliers-in-de-bijstand

    http://www.allesinperspectief.nl/Nederland/criminaliteit-laagst-onder-turkse-nederlanders.html

    Maar goed, ik heb laatst Lawrence in Arabia gezien, dat zegt genoeg over de mentaliteit die vanuit (Saoedi-)Arabië is geëxporteerd.

  23. 24

    @19:

    “Volgens mij gaat het niet over de door jou vervloekte EU.”

    Waar heb je het over?

    @22:

    Er is veel winst te halen in het onderwijs bijv. Schaf de subsidie op speciaal onderwijs maar af om mee te beginnen. Maar je kunt actief beleid voeren om mensen te laten remigreren. Er is echt van alles mogelijk. Het dienstplicht verhaaltje van het CDA. Echt van alles. En je kunt elk punt afzonderlijk natuurlijk afkraken, maar als je de leefbaar van Nederland hoog in het vaandel hebt staan zal er toch aangepast beleid gevoerd moeten woorden, inclusiever beleid. Maar ook harder tegen religie. Men moet maar eens begrijpen dat Nederland seculier is. En dat geldt ook voor christenen en katholieken.

    Ik zie het dus niet zo determistisch. We hebben nog altijd keuzes te maken. Wat jij feitelijk zegt is omdat er mensen in het verleden een leuze hebben gemaakt, valt er voor ons niets meer te willen.

  24. 26

    @24

    We leven in een coalitieland. Jouw voorstellen zijn daarin geen optie. Zeker actief beleid om te remigreren niet. Leefbaarheid valt of staat met sámen kunnen leven. Daarvoor zijn verbindende politici nodig.

    En een blik op de 1e kamer is nodig. Daar zie je dat het CDA de 2e partij is. (dus het bijzonder onderwijs blijft nog wel even.)

    Bij de partijen die mogelijk de coalitie gaan vormen zie ik geen verbindende leiders. Eerlijk gezegd heeft Rutte dan nog de meeste kwaliteiten qua verbindend vermogen. Maar helaas, verkeerde partij. Pechtold? Buma? Dat gaat hem niet worden.

    Waarschijnlijk is Aboutaleb de man die we moeten hebben. En hij is ook de enige die een totale afgang van de PvdA kan voorkomen.

    @25

    Niks. Je kan 2e of 3e generatie Nederturken niet opleggen om te integreren. Wie meent deze groep -op wat voor wijze dan ook- te kunnen veranderen is niet goed bij zijn hoofd. Al staan ze over 10 generaties nog steeds met diezelfde vlag te zwaaien en Erdogan toe te juichen.

  25. 27

    @26:

    ” Zeker actief beleid om te remigreren niet”

    Je bent je er van bewust dat dat beleid al bestaat mbt Surinamers?

    “En een blik op de 1e kamer is nodig. Daar zie je dat het CDA de 2e partij is”

    Verkiezingen heet zoiets. Dat lijkt wel een beetje op een referendum. Mensen praten dan heel lang op tv over wat dat ene puntje wat zij belangrijk vinden en als je het daarmee eens bent kun je dat steunen met een stem.

    “Waarschijnlijk is Aboutaleb de man die we moeten hebben. En hij is ook de enige die een totale afgang van de PvdA kan voorkomen.”

    We hebben helemaal geen man nodig, en al helemaal niet eentje die ons gaat redden. Emancipatie heeft nog een lange weg te gaan. Wat we nodig hebben is een open en vrije samenleving.

    “Je kan 2e of 3e generatie Nederturken niet opleggen om te integreren. ”

    Als staat heb je gewoon invloed op de manier van leven van mensen. De samenleving is best wel een beetje maakbaar. je kunt dus gewoon beleid voeren wat erop is gericht dat Nederturken integreren.

  26. 28

    @27

    Iemand die ons kan redden is een beeld. Dat is het idee van de ‘sterke leider’. Daar zitten we nu juist NIET op te wachten. De teneur van het opinie-artikel is dat we een bruggenbouwer nodig hebben. De vraag die daar bij past is wie dat kan zijn.

    Het punt is ook niet dat we een open en vrije samenleving nodig hebben, want die hébben we al. Het punt is hoe we deze open en vrije samenleving overeind houden. En daar kom je bij een bruggenbouwer uit en bij de vraag of Aboutaleb die bruggenbouwer is.

    In een open en vrije samenleving past geen heksenjacht op (vermeende) Gülenaanhangers. Maar net zo min een heksenjacht op AKP aanhangers. Zolang beide groepen zich aan de wet en de geest van de wet houden past het binnen een open en vrije samenleving.

    De keerzijde van de Turkse aanwezigheid in onze samenleving is dat we een stukje ondemocratisch islamisme hebben geïmporteerd. Daar kom je bij het zwakke punt uit van een democratie: zijn ondemocratische krachten toegestaan in een democratie? (ik zal de Godwin niet maken)

    Mijn antwoord daarop is dat we verstandige leiders nodig hebben.
    Polariserende politici zoals Wilders kunnen we missen als kiespijn.
    Maar ook de PVV moet mogelijk zijn binnen een open en vrije samenleving. En bij de PVV zien we hetzelfde verschijnsel als bij de AKP (aanhang). Het zijn geen democratische bewegingen. (partijen durf ik het niet te noemen)

    Dat is de kwestie ook die in algemene zin speelt in de westerse samenlevingen. Hoe gaan we om met krachten die de open en vrije samenleving bedreigen?

  27. 29

    @28: Gosh, wat een wijze woorden. Waarom ik er altijd een ‘Matrix’ – gevoel bij krijg, zal ongetwijfeld aan mij liggen.

  28. 30

    @29

    Gevoelens zijn per definitie jouw privé eigendom. Het zegt wat over jezelf. De enige die er dan ook wat mee kan ben je ook zelf;-)

    Geen idee trouwens wat een matrix gevoel is.

  29. 31

    @30: Gewoon, de film En verder mag je ‘literaire’ uitspraken zoals in @29 uiteraard desgewenst interpreteren zoals jij dat wilt.

    Edit: wat is er toch aan de hand bij wiki? Ik bedoel de film “The Matrix.”

  30. 32

    @31

    Ik laat het interpreteren juist achterwege. Jouw gevoel trekt een of andere conclusie. Voor mij is het zaak om zowel het gevoel als de conclusie te laten bij waar die thuishoort: bij Arjan Fernhout.

    Waarom doe ik dit? Omdat ik weet dat zowel jij als ik de wereld zien zoals we zelf zijn. Met die interpretatie/gevoel ziet Arjan Fernhout zichzelf. Ik probeerde je wat uit de tent te lokken om te kijken wat je precies ziet, maar dat lukte niet.