Quote du Jour | Toward a global realignment

SargQdJ09

A comprehensive U.S. pullout from the Muslim world favored by domestic isolationists, could give rise to new wars (for example, Israel vs. Iran, Saudi Arabia vs. Iran, a major Egyptian intervention in Libya) and would generate an even deeper crisis of confidence in America’s globally stabilizing role.

In different but dramatically unpredictable ways, Russia and China could be the geopolitical beneficiaries of such a development even as global order itself becomes the more immediate geopolitical casualty.

Last but not least, in such circumstances a divided and fearful Europe would see its current member states searching for patrons and competing with one another in alternative but separate arrangements among the more powerful trio.

De oude vos en invloedrijke Amerikaanse geostrateeg Zbigniew Brzezinski zet in een bondig stuk op The American Interest punt voor punt uiteen welke factoren volgens hem bepalend zijn geworden nu Fukuyama’s voorspelde ‘einde van de geschiedenis’ een illusie is gebleken; en hoe de VS op grote lijnen het beste kan opereren in een multipolaire wereldorde.

Wat Brzezinski te melden heeft is van belang, gezien de sterrenstatus die de man geniet in Amerikaanse beleidskringen. Wie wil begrijpen hoe beleidsmakers in Washington en het Pentagon de wereld bezien, doet er goed aan zijn oren te spitsen.

1) De alleenheerschappij van de VS is voorbij, het Russische imperium is overleden; 2) het lijk schokt nu nog wat na, 3) China wacht geduldig tot het de VS naar de kroon kan steken; 4) Europa zal geen zelfstandige wereldmacht worden, maar kan de rol van pro-Amerikaanse bemiddelaar vervullen; 5) en de gewelddadige opstanden in het Midden-Oosten en Noord-Afrika vormen een verlate reactie op de koloniale onderdrukking door Europese machten, vermengd met religieuze ideologie die zich weer vertaalt in bruut sektarisch geweld.

Opvallend is dat Latijns-Amerika en Afrika in deze analyse een gedachte achteraf vormen; Brzezinski deelt hen onder bij de postkoloniale massa’s die hun weerzin over honderden jaren uitbuiting wel eens zouden kunnen vertalen in opstand. Geen woord over de anti-imperialistische experimenten van Chavez en Morales. Kennelijk niet noemenswaardig.

Zijn recept komt er in het kort op neer: wil de wereld de komende decennia niet in een toestand van chaos vervallen, dan zal de VS tot een geopolitieke samenwerking met China (en Rusland) moeten komen om islamitisch extremisme in te dammen en het Midden-Oosten tot bedaren te brengen, en moet Rusland vervolgens post-Poetin tot het inzicht gebracht worden dat haar imperiale dromen slechts illusies zijn en dat haar toekomst in de EU ligt. Dat is op termijn voor alle betrokkenen het beste.

Opmerkelijk toch hoe het belang van de wereld en het belang van de VS vanuit Noord-Amerikaans perspectief altijd samen vallen.

Het hele stuk van Brzezinski leest u hier.

h/t Mihai Martoiu Ticu ‏

  1. 2

    @1 Grappig is dat: ik dacht dat ik dat er in mijn stukje toch wel duimendik genoeg bovenop had gelegd, maar kennelijk moest het gewoon nóg een keer gezegd worden.

    Ja, Brzezinski’s stuk is geschreven vanuit het perspectief en met het oog op het belang van de VS (en dan met name het belang van de Amerikaanse economische elite).

    Was al wel duidelijk hoor.

    Verder nog iets inhoudelijks op te merken?

  2. 3

    Is het misschien ook mogelijk dat de globalisering van de 20e eeuw langzaam ongedaan wordt gemaakt? Dat de wereldhandel langzaam inzakt en dat landen en continenten weer zelf voorzienend worden?

    Je ziet die ontwikkeling (als je je oogkleppen eventjes afzet) al heel sterk in de energievoorziening. Veel landen zetten sterk in op duurzame en vooral lokale energievoorziening. China wil afkicken van geïmporteerde steenkool en overschakelen op lokaal geproduceerde groene stroom. In Europa zie je hoe landen overschakelen op lokaal geproduceerde elektriciteit. De VS importeert steeds meer olie uit Canada en nog nauwelijks olie van overzee.
    Met de sterk gedaalde prijzen voor grondstoffen lijkt de wereldhandel steeds minder lucratief. Over deze economische ontwikkeling zul je Brzezinski niet over horen. Dus waarom zou je nog naar hem luisteren?

  3. 4

    Europa is wel een wereldmacht alleen geen militaire maar een economische. Met een paar sancties richt het in Rusland meer schade aan dan militair mogelijk zou zijn. China is economisch net zo kwetsbaar, als de VS en de EU hun import vanuit China stoppen ligt dat land binnen de kortste keren onderuit.

    De Islamitische twisten in het midden Oosten zijn door geen enkele grootmacht te stoppen, dat zullen de Islam stromingen onderling moeten oplossen. Elke inmenging van buitenaf zal alleen maar averechts werken. De enigste permanente oplossing van grootmachten zou zijn het weer te koloniseren en er politie agentje te gaan spelen, maar zelfs Putin zit daar niet op te wachten.

    Post Putin in Rusland gaat nog wel even duren, dat wordt een 2e Castro. Die blijft zitten tot hij naast Lenin en Stalin in het Mausoleum is bijgelegd.

  4. 6

    @Prediker
    Ik vond het een goed te lezen stuk, waarvoor dank.

    Maar ik vraag me af waarom je dit als QdJ hebt gekozen. Ja, het is lezenswaardig, maar wil je er ook iets mee? Het lijkt van wel, door je voorlaatste alinea in #0, en #2:

    Opmerkelijk toch hoe het belang van de wereld en het belang van de VS vanuit Noord-Amerikaans perspectief altijd samen vallen.

    Wat suggereer je hiermee? Dat het artikel (sterk) getekend is door de Amerikaanse achtergrond van de auteur? En zo ja, waarom werk je dat niet verder uit? Of wacht je op een argeloze sargast om dan de val dicht te slaan, en een hele polemiek te typen?

    Ik vind het een goed stuk, al zou ik sommige van jouw samenvattingen in #0 iets anders verwoorden:

    Zijn recept komt er in het kort op neer: wil de wereld de komende decennia niet in een toestand van chaos vervallen […]

    zou ik verwoorden als:

    Veranderende politieke realiteiten kunnen de wereld in chaos doen vervallen. Als de VS -als wereldspeler- dat niet wil, dan moet het op de volgende manieren een rol spelen in die nieuwe politieke realiteit […]

    Verder lijkt het me dat er aan de vijf waarheden die Brzezinsk aan het begin oppert, weinig valt op te merken.

    1) Zijn de VS de politieke, economische en militaire machtigste entiteit, zonder nog de hegemonie te hebben? Ja.

    2) Wordt Rusland -op een pijnlijke manier- van een multinationeel empire steeds meer en meer één natie in één staat? Ja

    3) Is China in opkomst? De schrijver werkt dat in het begin niet echt goed uit, maar ook hier neigt het antwoord naar: ja.

    4) Is Europa inderdaad geen [/i]global power[/i] en heeft het geen uitzicht daarop? Dat klopt. Economisch kan het wel een blok zijn, politiek en militair gezien is het een lappendeken. Kan het desondanks nog wel een belangrijke, autonome rol spelen in de wereld (‘global wellbeing and even human survival’)? Ja.

    5) Zorgt de turbulente (koloniale) geschiedenis in het Midden-Oosten voor problemen, zowel in als buiten het Midden-Oosten? Ja

    Ik vind niet dat Brzezinsky de rol van de VS overdrijft. Of je het nou leuk vindt of niet, je kunt (of kon) er in ieder geval op vertrouwen dat als er iets op geopolitiek vlak gebeurt, de VS er op reageert. Kijken we op diezelfde manier naar Brazilië of Afrika? Nee; de VS is een belangrijke speler, de belangrijkste speler. Die betrouwbaarheid van de VS is cruciaal in de huidige global order. Wat gaat er -hypothetisch- gebeuren als een Trump zegt: “Fuck you, Korea, je betaalt niet 100% voor onze bases, wij zijn exit”? Gaat Brazilië oorlogschepen sturen naar de Gele Zee als afschrikmiddel voor Noord-Korea (of god verhoede, China)? Stuurt Nigeria troepen?

    Is Brzezinski’s visie op het ‘angstige en verdeelde’ Europa bij een isolationistische VS nou echt zo irreëel?

    Een machtig, betrouwbaar en betrokken Amerika is wel degelijk in de komende eeuw van belang om het aantal conflicten laag te houden, en daarmee hopelijk ook de intensiteit ervan. En ik heb liever Brzezinski’s ‘cooperatieve’ betrokkenheid, dan een competitieve.

  5. 7

    @5 Je hebt duidelijk geen idee waar je ’t over hebt.

    De man zit in de raad van toezicht en is lector bij de voornaamste foreign policy-denktank in Washington; onderhoudt warme banden met de Democratische partijelite, zijn zoon was van 2011-2014 ambassadeur voor de VS in Zweden (toeval natuurlijk); en hij is nimmer weggeweest: Brzezinski heeft tal van adviesorganen voorgezeten tijdens de regeringen van Reagan en Bush sr.

    Da’s allemaal niet zo heel moeilijk te achterhalen.

  6. 8

    Maar ik vraag me af waarom je dit als QdJ hebt gekozen. Ja, het is lezenswaardig, maar wil je er ook iets mee?

    @6 Er staat gewoon letterlijk in het stuk waarom ik hier de aandacht op vestig:

    Wat Brzezinski te melden heeft is van belang, gezien de sterrenstatus die de man geniet in Amerikaanse beleidskringen. Wie wil begrijpen hoe beleidsmakers in Washington en het Pentagon de wereld bezien, doet er goed aan zijn oren te spitsen.

    Zie je, of je het nu met hem eens bent of niet (ik laat bewust in het midden of hij gelijk heeft; ik denk dat hij goede punten maakt maar wat weet ik nou helemaal?): hij heeft een helder verhaal dat het overwegen waard is en dat in ieder geval inzichtelijk maakt hoe Washington naar de wereld kijkt.

    Sowieso de moeite waard om er kennis van te nemen dus.

    Volgende vraag:

    Wat suggereer je hiermee? Dat het artikel (sterk) getekend is door de Amerikaanse achtergrond van de auteur? En zo ja, waarom werk je dat niet verder uit?

    Ik suggereer daarmee dat het natuurlijk bepaald niet vanzelfsprekend is dat het Amerikaans belang automatisch samenvalt met het belang van ‘de wereld’, zoals beleidsmakers uit de VS steevast veronderstellen.

    Het is een kanttekening, meer niet. Ik werk dat niet uit omdat ik dan al gauw een longread zou moeten schrijven, terwijl ik gewoon even de aandacht wilde vestigen op dit lezenswaardige stuk, met een of twee kanttekeningen mijnerzijds waar ik die op z’n plaats acht.

    Zo simpel kan het soms zijn.

  7. 9

    De man maakt een prima analyse van de situatie vandaag. Vervolgens gaat hij speculeren. Als dit, dan dat. Dat soort voorspellingen is waardeloos, omdat 3-traps voorspellingen (haast) nooit uitkomen. Een stapje half gemist en alles wordt anders.

    Dat weet Zbigniew zelf natuurlijk ook wel en juist daarom zijn zijn uitspraken interessant. Het interesseert hem geen reet wat er precies gaat gebeuren, hij is een beleid aan het verkopen, namelijk de Status Quo van Amerikaanse interventie overal ter wereld.

    Dit is het verhaal van kamp Clinton tegenover Trump. Wint Clinton, dan blijft Amerika politieagentje spelen. Dat is niet een heel grote verrassing, maar het is wel degelijk interessant, met name omdat het verkooppraatje heel sterk is.

  8. 11

    Brzezinski, dat is de bedenker van de steun aan de mujahedin destijds toen Rusland in oorlog was met Afghanistan.

    De mujahedin die later uitgroeiden tot de Taliban.

    Hij is invloedrijk in de Democratische partij, en ik houd mijn hart dan ook vast als deze man (bij verkiezing Hillary) weer meer invloed gaat krijgen.

    Zijn beleid wordt gekenmerkt door korte termijn denken, de vijand van mijn vijand is mijn vriend. Verdeel en heers. Ook staat bij hem alleen het belang van de VS voorop.

    Kort gezegd: het huidige wespennest in het MO komt (deels) van zijn hand. Ik heb het dus niet zo op de oplossingen die deze man voordraagt.

  9. 12

    @11 Ik lees nu net weer opnieuw net als in 2005 dat het democratisch NEE van Nederland door de pro EU Brussel extremisten in Den Haag net als in 2005 is afgewezen . Het democratisch stemrecht zoals we dat hier hebben , wordt via de voordeur toegestaan ,maar via de achterdeur hard aangepakt en verworpen .

  10. 13

    Wij in Nederland zijn heel makkelijk in het op Amerika afgeven. Maar voor de VS is het bijna altijd damned if you do, damned if you don’t.